IN GENESIM, LIB. I. Aeternis famæ monimentis inſita florent? Verum, vt opinor, habet nouitatem ſumma, recenſqu Natura eſt mundi, neque pridem exordia cœpit. BERoOSsVsScertè Chaldæus, antiquiſſimam putatur ſeripſiſſe hi- ſtoriam, cuius tamen ipſe(vt loſep hus refert priori libro contra Apionem) à diluuio ſumpſit exordium. Trogus Pompeius altiſſimè repetens originem rerum, quas hiſtoriæ mandauit, orſus eſt ſcribe- re à Nino rege, qui annis poſt mundum conditum nongentis& mil- le, primam, quæ in mundo fuit Aſfyriorum monarc Euſebius lib. 9. de Præparat. euangel. cap. 4.& lib. 10. capit. 3. multa colligit, quæ ad hoc argumentum ſpectant: inter alia tradit 4 ſium Halicarnaſſeum in libro, quem de temporibus edidit, affirma- re,res Argolicas, quæ ab Inacho cœperunt, omnium rerum Græca- rum eſſe vetuſtiſſimas: Achuſilaum item. Phoronidem, aliéſque Græ- cos ſeriptores, antiquiſſimum mortalium prædicare Phoronæum: M. etiam Varronem acerrimum vetuſtatis æſtimatorem in ſua hiſto- ria nihil Ogygis dilauio antiquius agnoſcere. Atqu Phoronæus arque Ogyges eiuſdem xtatis fuére, qua ætate vixit Ia- cob Patriarcha, Nec illud eſt in prætericis relinquendum, fuiſſe poſt Cecropem Moſis æqualẽ, omnia, quæ à Græcis de claris hominibus, & Heroibus, diiſque ſuis, aut verts hiſtoriis tradita, aut fabulo ſis celebrata miraculis commemorantur. Quid plura? Belus, ex quo flu- xit& originem traxit(vt viſum eſt multis) omnis ldolorum coltus pater fuit Nini Aſſyriorum regis, cuius tem poribus Abraham natum eſſe accipimus. Ergo longè poſteriora Noëtico ſunt diluuio quæcum- que apud gentes habentur vetuſtiſſima.
NoN me fugit, quemadmodum huic noſtræ argumentationi olim conati ſint occurrere Plato in Timæo,& Atlantico„Ariſtote- les in primo libro Meteotorum„Theophraſtus etiã vt refert Philo in eo libro, quem inſcripſit, Quod mundus ſit incorruptibilis(ſi tamen Philo eius libri auctor fait) propter crebras ſcilicet& ingentes elu- uiones atque deflagrationes, quas in variis terrarum regionibus, lon- ginquis, ſed certis tamen,& ſtatis temporum interuallis euenire ne- ceſſe eſt, vna cum ipſis gentibus, aliarum quoque rerum vſum, nori- tiam,& memoriam interiiſſe, eaſdémque tum artes& diſciplinas, tum hominum opiniones& inuenta, infinities, viciſſitudine tempo- re occidiſſe, arque reuixiſſe. Sed hoc ab illis temere,& ſine ratione vlla prebabili dictum eſt. Cum enim nullus omnium hominum genera- lis interitus, nullumque terrarum om nium ſimul exitium(vt cenſent ipſi) eſſe queat: profecto reliquiæ nominis vetuſtiſſimorum homi- num vnius gentis, ſaltem apud aliam aliquam gentem ſeruatæ eſſent incolumes: atque hac ratione ad noſtram quoque noritia les lib. primæ Philoſophiænz. reliquias quaſ- dam priſcæ Philoſophiæ ad ſuam vſque ætatem permanſiſſe affir- mat: veruͤm aduerſus priorem errorem Gentilium, qui exiſtimaue-
—
1ur 4 Pucantur dificultaub
„ Kluntn hel ac nam vel auctote
hiam fundauit. antum conſtate polei
*— 8 4.„ Ar r 4 endl. Qur autem lont n n kalla modo, ſed eriam a
Ttenda. L e“ 1 14. vel ingran
teriori philoſopha c Theologis ſubtilsäi phice tractandis nos ch
Juintum eius opers edidimus. Deducamas im
Inachus,&
K Morhor. Amus ombs memonct
3 8 1 .—„ fafnhn 4 dum hon elle lemn
niſſet. Nam& Ariſtote
1
Qomodo conſtet auta- quiſßsima quæ que apud g?- fes Noctico diluuio e
recenticra.
Sum. c. 2.
Text. 20.


