Teil eines Werkes 
Prior Tomus (1594) Adiecti sunt quattuor Indices, vnus quæstionum, alter|| eorum quæ pertinent ad doctrinam moralem, & vsum|| concionantium, tertius Iocorum sacræ Scri-||pturæ,quartus generalis &|| alphabeticus.
Entstehung
Seite
31
Einzelbild herunterladen

IN GENESIM, LIB. I. Aeternis famæ monimentis inſita florent? Verum, vt opinor, habet nouitatem ſumma, recenſqu Natura eſt mundi, neque pridem exordia cœpit. BERoOSsVsScertè Chaldæus, antiquiſſimam putatur ſeripſiſſe hi- ſtoriam, cuius tamen ipſe(vt loſep hus refert priori libro contra Apionem) à diluuio ſumpſit exordium. Trogus Pompeius altiſſimè repetens originem rerum, quas hiſtoriæ mandauit, orſus eſt ſcribe- re à Nino rege, qui annis poſt mundum conditum nongentis& mil- le, primam, quæ in mundo fuit Aſfyriorum monarc Euſebius lib. 9. de Præparat. euangel. cap. 4.& lib. 10. capit. 3. multa colligit, quæ ad hoc argumentum ſpectant: inter alia tradit 4 ſium Halicarnaſſeum in libro, quem de temporibus edidit, affirma- re,res Argolicas, quæ ab Inacho cœperunt, omnium rerum Græca- rum eſſe vetuſtiſſimas: Achuſilaum item. Phoronidem, aliéſque Græ- cos ſeriptores, antiquiſſimum mortalium prædicare Phoronæum: M. etiam Varronem acerrimum vetuſtatis æſtimatorem in ſua hiſto- ria nihil Ogygis dilauio antiquius agnoſcere. Atqu Phoronæus arque Ogyges eiuſdem xtatis fuére, qua ætate vixit Ia- cob Patriarcha, Nec illud eſt in prætericis relinquendum, fuiſſe poſt Cecropem Moſis æqualẽ, omnia, quæ à Græcis de claris hominibus, & Heroibus, diiſque ſuis, aut verts hiſtoriis tradita, aut fabulo ſis celebrata miraculis commemorantur. Quid plura? Belus, ex quo flu- xit& originem traxit(vt viſum eſt multis) omnis ldolorum coltus pater fuit Nini Aſſyriorum regis, cuius tem poribus Abraham natum eſſe accipimus. Ergo longè poſteriora Noëtico ſunt diluuio quæcum- que apud gentes habentur vetuſtiſſima.

NoN me fugit, quemadmodum huic noſtræ argumentationi olim conati ſint occurrere Plato in Timæo,& AtlanticoAriſtote- les in primo libro MeteotorumTheophraſtus etiã vt refert Philo in eo libro, quem inſcripſit, Quod mundus ſit incorruptibilis(ſi tamen Philo eius libri auctor fait) propter crebras ſcilicet& ingentes elu- uiones atque deflagrationes, quas in variis terrarum regionibus, lon- ginquis, ſed certis tamen,& ſtatis temporum interuallis euenire ne- ceſſe eſt, vna cum ipſis gentibus, aliarum quoque rerum vſum, nori- tiam,& memoriam interiiſſe, eaſdémque tum artes& diſciplinas, tum hominum opiniones& inuenta, infinities, viciſſitudine tempo- re occidiſſe, arque reuixiſſe. Sed hoc ab illis temere,& ſine ratione vlla prebabili dictum eſt. Cum enim nullus omnium hominum genera- lis interitus, nullumque terrarum om nium ſimul exitium(vt cenſent ipſi) eſſe queat: profecto reliquiæ nominis vetuſtiſſimorum homi- num vnius gentis, ſaltem apud aliam aliquam gentem ſeruatæ eſſent incolumes: atque hac ratione ad noſtram quoque noritia les lib. primæ Philoſophiænz. reliquias quaſ- dam priſcæ Philoſophiæ ad ſuam vſque ætatem permanſiſſe affir- mat: veruͤm aduerſus priorem errorem Gentilium, qui exiſtimaue-

1ur 4 Pucantur dificultaub

Kluntn hel ac nam vel auctote

hiam fundauit. antum conſtate polei

* 8 4. Ar r 4 endl. Qur autem lont n n kalla modo, ſed eriam a

Ttenda. L e 1 14. vel ingran

teriori philoſopha c Theologis ſubtilsäi phice tractandis nos ch

Juintum eius opers edidimus. Deducamas im

Inachus,&

K Morhor. Amus ombs memonct

3 8 1 . fafnhn 4 dum hon elle lemn

niſſet. Nam& Ariſtote

1

Qomodo conſtet auta- quiſßsima quæ que apud g?- fes Noctico diluuio e

recenticra.

Sum. c. 2.

Text. 20.