C 0 MMENTARRIORVM non intelligit qui hoc facit:& non ſcripturæ ſed ſuum potius ohiicit veritati: nec quod

in ea. ſed quod in ſe ipyſõ velut pro ea inuenit opponit. H æc Auguſtinus. Sed vt quidam ſunt infen ſiſſimi Philoſophiæ, ac bonis diſcipli- nis, eäſque putant ſtudio ſacrarum litterarum prodeſſe: nihil obſta- re autem,& obeſſe plurimum. ita ex aduerſo ſunt alij vſq; adeo inſa- ni amatores,& ſtupidi admiratores antiquorũ poëtarum& philoſo- aa exiſtimét oracula:& quæcunq; Mo-

phorum, vt om nia eorum dié ſes in hoc libro Geneſeos breuiſſimè docuit, ea contendant ab illis

fuiſſe non obſcurè cognita vberius etiam explicata, ornatiuùſque

tractara. Iraque Moſis ſententias ad illorum dogmata confirmanda

& perſuadenda„& illorum dicta, ad Moſis doctrinam illuſtrandam

exornandam, ſubtiliter& minutatim accommodare conantur.

Equidem non ſum neſcius viſum eſſe olim multis Eccleſiæ Parri-

bus& doctoribus, veteres Gentilium poëtas& Philoſophos, è fon-

tibus Moſis hortos ſuos irrigaſſe, hoc eſt, plurimae ſcriptis eius in

ſuos libros tranſtuliſſe: quæ poſtea illi, v el vr furtum celarent, vel

voſe Nch uòd ea non benè intelligecent, admixtis fabulis& erroribus de-

2i Scearum formarunt, atque contaminarunt. Ego tamen(dicam enim liberè

e Phaoſo- duod ſentio) nunquam probaui nimis curioſum ſtudium,& dili-

phorum ſen- gentiam eorum, qui ſententias Moſis quoquo modo trahunt,& de-

entias nã de- torquent ad Philoſophorum& poëtarum, vel decrera, vel etiam fa-

torquenda. Pulas, vt Orphei, Homeri, Mercurij Triſmegiſti, Pythagoræ„‚Plaro-

nis, quinetiam Ariſtotelis. Hoc, mihi quidem certeé, diuinæ ſcripturæ

dignitati& maieſtati, valde alienum& indecorum videtur:infuſcat

enim cœleſtem eius ſplendorem, puritatem inquinat, ſanctitatém-

que profanat ac polluit,& ſidem diui nitatis eius non parum eleuat.

Atque hanc ob cauſam à multis minus probatur Auguſtinus Eugu-

binus in ſua Coſmopœia,& in Lbris de Perenni Philoſophia.In hãc

ADimadaer- Ponorum& doctorum hominum offenſionem atque reprehenſio-

ſo in Picum nem incurrit etiam loannes Picus Mirandulanus; qui tertium& vi-

Mirãdulanu. geſimum natus annum, ſuper primum caput Geneſeos Heptaplum

compoſuit, in quo ſeptem nouas expoſiciones doctrinæ Moſis de

Operibus ſex dierum, à nullo priorum ſcriptorum tentatas, à ſe au-

tem primo cogitatas, inuentas, elaboratas, perfectâſque pertracta-

uit. Sed liber ille habet quidem ſpeciem prodigioſi ingenij,& ad-

mirandæ in illa ætate eruditionis: ad doctrinam autem Moſis in-

terpretandam& intelligendam, parum conducit. Refert Sixtus Se-

nenſis in libro quarto Bibliothecæ ſanctæ, ſe, cum eſſet Romæ, que-

Lippomanus fifſe ex Aloyſio Lippomano, qui tum recens ediderat Carenam in

cur in ſua Ca Geneſim ‚cur inter alios tam multos ſcriptores& interpretes libri

keua de Pico Geneſeos quos in illa Catena commemorauerat nullam Miran- auhil inſerue- 1, C;.e 1, 3““ 6

3 ulani feciſſet mentionem: reſpondiſſe autem illum, ſe in conficien-

da Catena, eorum elegiſſe commentarios& interpretationes, qui

Moſis verba& ſententias, ſuis commentationibus explicare voluiſ-

ſe vide

256 ſcripturarum obiicitur auctoxitas ſenſum ad quem penetrare nõ potuii

C

D

1

4 ſe videbantu

poraſent norom Ind deſoteoris llus iiii Ius iit ile igilet leur voultapudo nom ltalie 3 haͤſcißinss ullgendo c IGO Gt grerpreratio bllorem cat taro Molisac ſenende vet dgrüücarion etam non a ſuetudine lo lirteris inult ildem agite don condug Mienom R ( vibü babe in philoſ eſt,yt pere pulchre ſec onx nonſ retpretatio nibcclella dit doctos uotum in buſuu exne feyrdleat D Auteaaha. llaum aiij t