. anae mMect re c0 ugo 4 Alteta

11„* f1 9 102. luper illis ver SCnſin, „* 72* 27 1

aplacamini. Vitum a — omni homim harn

derationi prolis:ybi Cona 8r de Celibatus, auty tig 15 lau de dui leremtamh * editare poſſe ent materi. digrediẽd facultatem aims — m i i. gionibus vbi vigent hattla

econtmentia& frugalttwem

Aacdxcl egetqae tantur pag. 507.& jo 9.ckt carmnium u ſtatu innocenten

mé tuturo. lrabüs pt rouidentia Da d aunimalia,& Drelemnah u0s. libre 9qun into.

RA de felicitate pum N br nomt vun m in un 1

I*

8 nnu ue unhs kam n

daun Diſputatio lla, quæ tractat

4 1 4

us de gran 1

&

IN D E X.

atque vtiliter tractandas, adiu- mento& ornamento eſſe pote- rit Concionatoribus: ficut etriam ſequẽs diſputatio de iuſtitia ori- ginali, præſertim quantum ad effectus eius,& ad ſpecialẽ Dei aſsiſtentriam quam præſtabat ho mini in ſtatu innocentiæ,& quã- tum ad illam quæſtionẽ, Vtrum rebellio carnis aduerſus ſpiri- tum, ſit naturalis homini, an peę- na peccati.

Ex libro ſexto.

O T A illa explanatio maledi- ctionis ſerpentis, quæ tracta- tur à pag. 6II. vſque ad 620. mo ralis eſt,vt, quid figniſicet, dia- bolum ſuper pectus& ventrem ambulare, comedere terrã cun- ctis diebus vite ſuæ, inſidiari cal caneo mulieris,& mulierẽ con- terere caput ſerpentis.

Per quos gradus hominem diabo- lus ad ſumma flagitia deuoluat. 632

Quanta mala ex incurioſa oculo- rum cuſtodia proueniant. 632. & ſequentib.

Egregia B. Gregorij ſententia de cuſtodia oculorum. 633

De malo ſuperbiæ,& quod, fecun- dum Auguſtinum, vtile ſit ſu- perbis in manmfeſtum& puden- dum aliquod Peccarum cadere. 635.& 636

De odto percatis quæ admiſit

Ludex in Gen. tom. 1.

Eua. 636 Tres inſignes ſententiæ de peccato ſuperbiæ, Auguſtini, Gregorij, & Bernardi. 644.& 6 545 Diſputatiode grauitate peccati pri- morum hominum, quæ tracta- tur he 644. magna ex parte moralis eſt. Quid ſit peccatori aperiri oculos poſt peccatum. 655 Quid ſit foliis ficulneis velle pec- catorẽ tegere ſua pudenda. 657 Cur ante peccatum homines erant nudi. 656 Cur Deus ad increpandum pecca- tum primorum hominum, ad eos venerit poſt meridiem ſiue ad veſperam. 661.& 662 Quinque amari& peſtilentes fru- ctus peccati. 663 Pulchra interpretatio moralis ſu- per illis Verbis dixit Dominus, Adam vbi es? 665 Quam ſit deteſtabilis excuſatio peccati admiſsi, præclara Augu- ſtini& Gregorij ſententia. 6/7 Quantum, conducat ‚peccata ſua cui oportet, diſtinctè& humili- ter confiteri. 6 ⁷2 Tres modi tentationis diabolicæ. 574 Moralis interpretatio Bafilij, cur Deus poſuerit mimicitias inter hominem& ſerpentem. 6 3 Quomodo ſolus Chriſtus perfectè inimicitias geſſerit cum ſerpen- te, ſecundum Rupertum. 674 Vtiliſsimum fuiſſe ain poſt 411 pecca