Deu e.a B- cendä na 2

2* 1 aeüre 1 1

kenuman„ nmn ellet nouim in an. De än

quoque 4

¹ m dumem de Han. Apo Tc

4 8

ben

*

Dacxcitl

lur gn. ipe 1 1

de r

900— 8½ m alup

“

* 4 A emflam in qaoh

* 4 fœ hegak Dtocc en 3 6 1 KKcmu SARKenen. Be 3 34 4 Mrc ewmer eu — “ 1“ „ ames Da. As 4 nparne moacis Mera A Wen 5 4 1 4*½ o K. Hrn cd 4 tterptero ndenc ¾ 4 8 4 a De xr. 1 1 4 aum dco,Hetonna 1 1 Krpemm t pri Sctmommer. 4

1

5* otensac vebemel * o 4 Kcomec ,“* 4 n 95 3 4 8** “ 3 7

3 4* 2 auc, t verbu mrl

eipel s

1 Domm. Atrer; „ polu, iek, opugnatof, 8

nad

GENESIS CAb. XLIX. 857 Beniamin proditũ eſt, Rachel matrẽ, Beniamin cum in eius enixu ani- mam ageret, appellauiſſe eum Benoni, id eſt, filiũ doloris mei;atlacob vocaſſe eum Bẽéiamin, id eſt, filiũ dextræ. Enimverò vtrunq; nomẽ præ- clarè conuenit Paulo. Is enim perfidioſæ ſynagogæ quæ fuerat mater

eius, magnorũ dolorum cauſa fuit, quinetiam interitus: at Chriſtus im-

poſuit ei nomen Béiamin, quod ſignificat filiũ dexteræ. Vocabulũ deæx- terz in ſacris literis denotat robur& potentiam. quanta verò potentia

olleret Paulus indicauit ipſe cuͤm dixit: Omnia poſſum in eo, qui me con- fortat. Et quia conuerſio B. Pauli fuit valdè miranda,& in qua Chriſtus Dominus vim& potentiam ſuam clariſſimè demonſtrauit,& per quam Paulus repentè in magnũ Dei ſeruũ, egregiumq́; prædicatorem Euan- gelij,& inuictum Eccleſiæ propugnatorè ac defenſorẽ euaſit, rectè de ſe Paulus illud dicere potuit; Dextera Domini fecit virtutem, dextera Do- mini exal auit me. illud item: Hæc mutatio dexieræ excelſi. Denique hoc

ipſum Dominus ſignifieauit, cùm Ananiæ de Paulo dixit: Vade quoniam

vas eleltionis eſt mihi iſte, vt portet nomen meum coram gétibus,& regibus,& filijs Iſrael. Ego enim oſtendam illi quanta oporteat eum pro nomine meo pati.

184 Reſtat quinta& vltima interpreratio, quam libenter equidem cęte

ris omnibus, quod attinet ad ſenſum litteralẽ, prætulerim. Hanc ſequi- tur Thoſtatus; ſed multis ante eum ſæculis in quæſt. vltima in Geneſim Theodoretus attigit. Reor igitur, Iacob figurata oratione ſignificaſſe, fore Beniamitas fortes, robuſtos& bellicolos: id enim ſimilitudo lupi rapacis indicat, qui cùm valdè vrgetur fame, audax& violentus eſt ad rapiendam eſcam. Illud autem, Mane comedet pradam,& vespere dinidet fpolia: fignificat eos fore in bellis felices: profligatis enim hoſtibus onuſtos prædis diuitéſque ſpolis redituros. quamquam illud; manè&o veſpere deſignare poteſt celeritarem confecti belli, partæq́; victoriæ. Gręcalectio habet, veſperi dabit eſcam, quod refert Theodoretus ad bel- lum quod geſſiſſe Beniamitas cum cæteris tribubus, narratur in libro Iudicum cap. 20. in quo bello primuùm illi bis victores fuerunt, ſed ad

extremum tamen victi, oræda eorum fuerunt quos vicerant.

135 Verùm quàm fuerint Beniamitæ feroces, fortéſq; bellatores, vel vno

eo exemplo quod in libro ludicũ cap: 20. memoratur, manifeſtum eſſe poteſt. Cum enim Beniamitę immanè quoddã ſcelus à Gabaonitis qui ex ea tribu erant admiſſum punire noluiſſent; aduerſus eos vindicandi eius flagitij cauſà cęteræ omnes tribus arma rapuerũt,& ad quandrin- genta armatorũ millia coëgerunt: contra verò Beniamitæ aciem ſuam viginti quinq; mille& ſeprtingẽrorum virorum inſtruxerũt: cùmq; tam diſpares numero vtrinq; eſſent copiæ, vt vni cuilibet Beniamittarũ ſex- decim ex aliis tribubus opponerẽtur; tantũ in Beniamitis tamen robur animiz& virtus militaris fuit, vt duplici conflictu adierſarios profliga- rint:& priori quidem duo,& viginti millia„poſteriori autem decem& octo millia ceciderunt. Tandem victi cæſiq́; ſunt, ſed nõ virtute, veruùm ex inſiduis& per dolos militares. Gabaonitas porrò qui& ipfl erant

Comment. in Gen. Tom. J. 444.α

183 Nec in Daulum non aptè cõpetit quod in hoc ipſo lib. Gen. c. 35. de ¹·Cera.

Philip. 4. Pſalm. 117. Pſalm. 76. ACl.9.

Tuinta inter pretatio quæ

præ cæteris placet aucto- ri. Thoſtatus. Theodoretus.

„

“

————y————-— 8 84

——