Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
53
Einzelbild herunterladen

eapitee. 0 o.Atgqut V 1 dam pre 4 Sti hanc otes, qui ren— Xemptos nel e icerdoti Deq iuc occa⸗ t H aietandh, t a cſenten. lent— dotes in. debt cunt elt

XI Ar

— 3

ge Dä d etit incipem

e addi.

acerd 9. Legi.

.§icC et. K mſacq um con. nnium ræorum ntra ſà u sScriptu- unc ag Mr, multi

4 4

duck Xävetbi 9

lebræd equiſt vendid nogenits ntalis e ij argul terat P4— IHancki- ad ve 0 oOfanu) wenem— uia ven- irituals ul vide- itura, A ſiet om⸗

m, non ille ap⸗ linpi= anèvor em non

ficat h

ſic legt

cap 9 2 niul penialit 3

IN GENESIS CA P. XXV. zem ſuam, quia ſanctum Domini polluit. Et apud Ezechielem capite vigeſi- mo ſecundo, Sacerdotes eius contempſerunt legem meam,& pollueru nt ſan- Kuaria meaz inter ſanttum& profanum non habuerunt diſtantia. Ac demum

in primo lib. Regum cap. 21. Achimelech pontifex petenti Danuidi panes in

cibum ſuum,& ſociorum, reſpondit: Non habeo laicos panes ad manum, ſed tantium panem ſanstum. Pro illa vocel laicos) Hebræa vox(Chol) ibi po- ſita ſignificat profanum,& ſic alibi vertitur à Latino interprete, vt ex ſu- pradictis ſcripturæ locis manifeſtũ eſt. Quocirca ſicut apud Latinos pro- fanũ& ſacrum, ſiue ſanctum, ſunt antitheta,& oppoſita: ita Chol& Cha- dos apud Hebræos. Verbum item Profanandi ſignificat in ſcriptura rem ſacram polluere, vel humanos aut mundanos in vſus conuertere:vnde le gitur Nehemiæ 1 3. profanare diem ſabbati:& Pſalmo 88. profanare te- ſtamentum Dei,& ſanctuarium,& iuſtitias Dei. Apparet igitur, propte-

53

rea dictum eſſe à B. Paulo Eſau profanum, quòd is rem ſacram& ſpiri-

tualem, id eſt, Sacerdotium Primogenituræ adiunctum, quaſi rem quam- piam omnino corporalem& ſecularem„irreligiosè atque impiè ven- diderit. 80 Miror igitur cur Græci expoſitores in illo Pauli loco, vocem Græcam Cig,as, pro qua ibi eſt Latinè, profanus, verterint Gaſtrimargum, id eſt, veutri gulæque deditum; nam Gaſtrimargiam definit Caſſianus initio libri quinti, Gulæ concupiſcentiam: Nuſquam enim ea vox tali ſignifica- tu vſurpata reperitur, ſed apud Græcos idem ſignificat, atque vox, profa- nus, apud Latinos. Suidas quippe 6 ⁸ν interpretatur 75» Aαννb, 1912tag5,, id eſt, ſacris non initiatum,& impurum. A quo prope abeſt Chryſoſto- mus, interpretans intemperantem, mundanum,& ſpiritualia repellẽtem. Et quamuis eo loco B. Thomas, profanum, exponat guloſum, haud du-

biè reſpiciens non ad venditionem Primogenituræ, ſed ad cauſam pro- pter quam Eſau vendidit Primogenituram: attamen in Commentario

eius loci Pauli, ſententiam hanc communem de ſacerdotio cum Primo-

genitura coniuncto, apertis verbis confirmat ita ſcribens: lus primoge-

niti habébat duplicem portionem,& ante ſacerdotium Aaron habebat honorem ſacerdotalem: Vnde in hoc commiſit Eſau Simoniam: Iacob tamen non peccauit Simoniacè, illud emendo; quia per S piritum ſanctũ intellexit illud ſibi deberi:& ideo non emit, ſed quod ſibi debe- batur, ab iniuſto poſſeſſore redemit. Similiter Caietanus eundem Pauli locum exponens: Fuit, inquit, illa venditio Primogenituræ Eſau profana; eo quòd Primogenituræ ius ſacrum erat: Siquidem primogeniti erant ſa- ceerdotes ante legem Moyſi.

Animaduer-

Hio in expo-

ſitores Graæ- cos ſuper voce Græca gi„- Nos. Caſſianus. Suiclas. Chrſoſto. in ho. 12. Epiſto- læ ad Hebre-

Caietamus.