—

etn Kli⸗

unagentium euttn: Argiui int A ylueſtti⸗ G Hauro. uit= entia il ntih mwiolam,

E P natura. aich* uſquam dliot muborum us, boöta, de uabat, A. nes M usselle,

patat ⁵& ue ſaci⸗

inft t itur:& gypt uue opti⸗ ddabe nis gen ur, ex Manbatur Cha Mmidem. me m C- Seà a 7iKerids d pr RtalGa. VBVU ibi, da aliter ſtm apierat, epolui ogeni. inuen Mu cidum nagnit ².t lenti⸗ ſi hic tEntaſcatut „perd; imatu. nt cord ⁸ A eL)p- at. Sic E ulſtinus s diciti daͤthe tcula ſtarim witaten egumnl Lenti-

IN GENESIS CAPp. XXV. Sequitur: Da mihi de coctione hac rufa. Hebraicè eſt ad verbum: Ciba me, vel, Fac me comedere de rufo,rufs isto. Verbum Laat) ſignificare dicitur, largè cibare, vel more ferino, magnis& craſſis bolis comedere. Tam ergo illa geminatione, quàm proprietate huius verbi ex intemperantia,& Hagrantiſſima cupiditas edendi. Quoniam autem Eſau ſpeciem illius pulmenti ignorabart, ex conſpicuo eius faciebat vel natura ipſius lentis, vel condimentum aliquod, vel aliarum rerum admiſtio, vocauit Rufam. Hinc poſtea ille appellatus eſt Edom, id eſt, Rufus, nimirum ob intemperantiſſimam eius cibi cupiditatem; pro quo etiam primogenita ſua vendidit: ſed à quo,& ceperit dubium eſt. Non erat ſanè pulmentum i b & familiæ Iſaac: ſed in proprium vſum lacob paratum: alioqui aliunde potuiſſet eum cibum habere. Fortaſſe iucundi odoris fragrantia, index optimi ſaporis, tantum eius cibi deſiderium in Eſau excitauit atque in- flammauit.Sed profectò potuiſſet alio cibo, cuius ei copia in domo pa- tris deeſſe non poterat, famem pellere. Dicens porrò: En morior, oſtendit ingenium guloſi hominis,& luxurioſo cibatu vrentis: quicquid enim cõ- cupiſcit, ita fagranter expetit, vt niſi protinus habeat, moriturũ ſoſe dicat.

preſſa eſt ſumma gulæ

s colore rufo, quem

quando id nominis ac- llud commune domus

oOCTAvA DISPVTATIO.

An lacob peccauerit inducendo Eſau ad vendendum ſibi ius Primo genituræ, cui adiunctum erat ſacerdotium præ- ſertim tam vili pretio.

Super illis Verbi, Cui dixit lacob: Vende mihi primogenita tua.

galDETVR Jacob, inducendo Eſau ad vendendum ſibi Pri-

§ mogenituram pro edulio lentis, peccaſſe tripliciter. Etenim videtur peccaſſe inhumanitate, atque crudelitate, nolens, niſi tanta promiſſa mercede, cibum dare fratri ſuo petenti,

ac ingenti laſſitutine, cruciabilique fame affecto, cui ſanè

gratis dare, atque adeo offerre vltro debuerat. Deinde iniquum videtur fuiſſe, tam vili pretio, quale eſt lentis edulium, feciſſe ſibi vendi tantum bonum, q uantum P rimogenituræ ius, id temporis, continebat; abutendo ſeilicet fratris ſui in digentia ac neceſſitate. Nec verò mundus videtur fuiſſe lacob à peccato Simoniæ: ſiquidẽ ius Primogenituræ, in eo tépore, adiunctum habebat ſacerdotium; quamobrem, niſi cum crimine Simo-

nix, venale non erat. Neque Eſau ſponte volũtatis ſuæ ad id vend