. 1G—

1

àſ car der.

on K tlicere, dio m inqui, Pietat, Per. utu, rleduci j ſig t iari eti cum. atinus arioAlictum bral guere- plicii ofdiä, orem R item

atthæ mrapite

umba 2. pru- emm me e-

um eà wam-

onem e armat ſexo dos ſa⸗ cirent— quid. liſve ſu cmfo- tellige an ſpe⸗ xi: Vt erudẽ- tem, i Eaciant o cori ³ ccul perc Sorpo⸗ „Sim s co- dicit kolus, capiſeæ tumo, ita ſcrii☚ xce- colum altu- nec ahi Jpatla- homin mpé- lmplich ſque

aculit? 4 guͤm icultura W ena⸗ ſui vaca SAt ſe⸗ nomine rna- bat lac di⸗

cens

654

65

1IN GENESIS CAp. XXV.. 4 cens ſapientiam,& Dei timorem. Et vnum quidem tabernaculum erat i- pſius Melchiſedec, qui erat ſapiẽs,& ſacerdos Dei excelſi: alterum taber- naculum, erat ipſius Heber, qui erat propheta,& de rebus diuinis audito- Geneſ. 4. res ſuos docebat. Et verò, cum iſta Hebræorum expoſitione ſatis concor-

dat Paraphraſis Chaldaica, quæ ita vertit hunc locum: Tacob erat vir inte-

ger, miniſter domus doltrina, quod ſic exponunt: Iacob frequentaſſe ſcho- Jas doctorum eius temporis,& diuinæ legi percipiendæ, pietatique ſtu- quiſſe. Scholam enim, Hebræi vocare ſolent Domum doctrinæe. Sanctus Gregorius hanc hiſtoriam de diuerſitate ingeniorum, morum, ſKudiorum Elau,& lacob conuertens in tropologiam, pulchrè docet,

;..§. Gre gorij al- Eſau figuram fuiſle improborum hominum,& amatorum mundi, qui ne- gard as

legorica, O

glecta ſui animi cura, cultuque, toti cupiditatibus,& curis rerum terrena- perutiuus ſu-

—

rum addicti, mancipitati, affxique ſunt: lacob verò typum geſſiſſe San- per hoc loco ctorum hominum, qui extra ſe poſita, nihil ad ſe pertinere putantes, pro- diſputatis. curando animorum ſuorum cuſtui, Deique obſequio,& ſeruitio, ac cœle- ſtium bonorum contemplationi penitus dediti; ac deuoti ſunt. Verba Gregorij in libroquinto Moraltam huiuſmodi ſunt: Qui rebus tempo- ralibus occupantur, tunc bene exteriora diſponunt, cum ſollicitè ad in- teriora refugiunt; cum nequaquam foris perturbationum ſtrepitus dili- gunt, ſed apud ſemetipſos intus, in tranquillitatis ſinu requieſcunt. Prauæ namque mentes temporalium rerum tumultus in ſemetipſis verſare non ceſſant, etiam cum vacant. In cogitatione enim ſeruant quaſi depicta, quæ amant,& quamuis nihil exteriùs faciant, apud ſemetipſos tamen ſub pondere inquietæ quietis laborant. Quibus ſi earum rerum admini- ſtratio præbeatur, ſemetipſos funditus deſerunt,& fugitiua bona tem- poralia per intentionis curſum, continuis cogitationum paſſibus ſequun- tur. Piæ autem mentes, hæc nec cum deſunt, quærunt,& grauiter, etiam cum abſunt, ferunt; quia per exteriorum curam, à ſeipſis exire pertimeſ- cunt. Quod bene illa duorum fratrum vita præfiguratum eſt, de quibus ſcriptum eſt; Factus eſt Eſau vir gnarus venandi,& homo agricola: Iacob au- tem vir ſimplex, habitabat in tabernaculis. Vel ſicut in alia tranſlatione legi- tur habitabat domi. Quid enim aliud per venationem Eſau, niſi eorum vita figuratur, qui in exterioribus voluptatibus fuſi, carnem ſequuntur? qui etiam agricola fuiſſe ſcribitur, quia amatores huius ſæculi, tanto magis exteriora colunt, quanto interiora ſua inculra derelinquunt. lacob autem vir ſimplex, in tabernaculis, vel in domo habitare perhi- betur; quia omnes qui in, curas exteriores ſpargi refugiunt, fimplices in cogiratione ſua, atque in conſcientiæ ſuæ habitatione conſiſtunt. In tabernaculis enim, ſiue domi habitare, eſt ſe intra mentis ſecreta re- ſtringere, nec exteriùs per deſideria diſſipare: ne, dum ad multa foris inhiant, à ſemetipſis, alienati cogitationibus, recedant. Hæc S. Gre- gorius.

Sed cur Rebecca diligebat Iacob? Dictum eſt Iſaac dilexiſſe filium De amore I= ſuum Eſau, verùm non ſimpliciter, ſed quia de venationibus eius veſce- Sanee Fehae. batur:Nõ enim perſona Eſau erat amabilis, nec aliud in eo dignũ amore cæ erga lacob.

„