1 s apiẽ 1 de ma- ut. Aitro ex. hAii ante- tut tAn Da-

T1.

bhar Mos fue- ,& dodwſe etA. 5. e br T cum, nem Me plo⸗ rete 1s lo- atio aaugu 3. Th umz.&

nis 4 Nl:& ralite u„plæ-

ta.*& 5

Procuratio annone quante Pompeio magno gloriæ fuerit;& item Tro-

iano. I11. De antiquitate vſus annulorũ, ſentẽ- tia Plinij excutitur. 16. De duplici vſu anulorum. 16.

De byſfſinæ veſtis vſu,& aurei tor-

quis. 1 17. Quænam olim bonorũ inſignia ho- minibus bene de ſe meritis, prin- cipes dare ſolerent. 18.

TERTIA DISpPVTATIO. Vid ſignificet Hebraica dictio (Abrech) quam Latinus In- terpres vertit,(Genu flectere). 19. Quomodo S§. Hieronymus nonnum-

quam diſcreper à vulgata tranſla-

tione Latina, cuius ipſe tamen au- ctor creditur. 3 19.

QVAKRTA DISPVTATIO.

D E nomine illo(Saluator mũdi) quo Ioſeph vocatus eſt à Pha- raone. 20.

QvINTA DISPVTATIO.

N Phutiphar ſocer loſeph, fue-

rit ille ipſe, qui emerat eum ab

Iſmaelitis,& in carcerem detruſe- rat. 24.& ſequent.

Quænam ciuitas fuerit Heliopolis in

ægypto:& an Phutiphar ſocer Io-

ſeph, fuerit propriè ſacerdos. 27.

SEXTA DISPVTATIO. E æxate triginta annorum, in qua erat Ioſeph cùm eſt præ- poſitus Aegypto- 29. Cur Moſes explicare voluit ætatem, in qua erat Ioſeph, cùm ad tantam

gloriam euectus eſt. 29. Quænam fuerint clariſſima virtutum

Ioſeph inſignia. 70.

INPDEXXX. b

Quænam hominis æras matura& idonea eſſe incipiat regẽdo& do- cendo, pulcherima diſputatio B. Gregorij. 31.52.

Egregia Gregorij ſententia: Quæ mi- raculo fiunt, non eſſe trahenda in exemplum operatrionis. 32.

CapvTI XLII

QVATVOR DISPVTATIONES.

Vr loſeph tandiu non fe- cerit certiorem patrem ſuum de ſtatu ſuo in£- gypto, vel dum erat in

ſeruitute, vel poſtea, cùm fuit in

P

principatu, præclara diſputatio S. Auguſtini. 1.

Ab initio vſque mundi conſueuiſſe

Deum per varias tribulationes ſer- uos ſuos à peccatis purgare. I.

PRIMA DISPVTATIO,

G Vr Ioſeph toties fratres ſuos tũ

.. 5 8 3

verbis, tum factis, durè atque aſperè tractauerit.

8

Quemadmodum exemplo loſeph. Chriſtiani principes tractare de- beant Iudæos ſibi ſubiectos, pul- chra diſputario Ruperti. 7.

Quomodo loſeph non fuerit agnitus à fratribus ſuis,& ipſos ſtatim ipſe

agnouerit. 8. Quod ſit munus exploratorum ho-

ſtilis terre. 9. Qunm ſit, naturaà loci, Ægyptus inac-

ceſſa,& vndique munita. 10.

sEovNDA DISPVTATIoO. Nexcuſari à mẽdacio poſſit lo- ſcph, cùm dixit fratribus ſuis: Exploratores eftis. II. Variæ