Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Einzelbild herunterladen

n mserint 2 d Gre-.

a lontel. m sie tẽ-

41. t. de

42.

rEm.

m Writus,

ex ara uio- nb cage⸗ lun. 43. Deul. rau- torei m rfla

boll 44. 1TA

pini u lto- cob Men⸗ enial aa,5.

null u2 co⸗ e,pet onll- im pe Ie- 3. Au Nii,& ai Co 7

fendin ul-

ggotul Men

5 dicat NGn

1 ta

rN D Ev.

Diſputatur, an lacob iure habere de- beret primogenituram Eſau, quia eam ille vendiderat ipſi 50.& ſeq.

Cur Doccores tantopere conati ſunt vindicare Iacob ab omni menda- cio. 53.

Soluunturomnia argumenta eorum, qui probare conati ſunt, lacob mentitum eſſe,& peccaſſe venia-

lirter. 54·

Conſuetudinem eſſescripturæ, ap-

pellare vnum hominem nomine alterius, propter inſignem quam- piam ſimilitudinem quam gerit il- lius. 54.

Iacob ſine mendacio dixiſſe: Ego ſum Sau dupliciter oſtenditur. ibid.

Anexcuſari poſſit à mendacio lacob,

cum dixit patri ſuo: feci ſicut præce- piſti mibi:& rurſus, Comede de ve- natione mea. 56. Quinque regulæ ad cognoſcendum & iudicandum, quæ ſint in Scri- ptura pro mendacijs habenda,& quæ non. 57. Cur Iſaac tactus maximè iudicio ex- plorare voluit, an qui ſecum loque- batur, eſſer Eſau. 59. Cur Deus ſit paſſus decipi Iſaac circa benedictionem lacob, Quxæſtio Damaſi Papę,& reſponſio B. Hie- ronymi. 61.

De variis modis, quibus prophetarũ ſpiritus tangitur,& afficitur, ex B. Gregorio. 62.

Cur voluit Deus, vt Iacob per dece- ptionem patris,& non apertè ac ſimpliciter benedictionem pater- nam obtineret. b 63.

De antiquitate moris, vt primariæ

perſonæ pretioſis veſtibus induan- tur. 64. Cõſuetudo ſacrorum Prophetarum, & ſanctorum ſcriptorum, vt earũ

rerum vtantur ſimilitudinibus, in

quibus vitam exercuerunt. 65. Super illis verbis Iſaac, Qdor filij mei, ſicut odor agri pleni, diſputatur qua- lis ſit,& quantæ ſuauitatis odor a- gri:& quando terra ſuaulſſimè o- leat,& ſuper hoc pulcherima Bea- ti Gregorij& Ambroſij allegori- ca expoſitio. 67.68. Quntuor bonorum genera, per bene- dictionem Iſaac eſſe promiſſa la- cob,& poſteris eius. 71. Cur Iſaac in benedictione filij ſui la- cob, ſolius meminerit roris, tacens imbres, niues, ac vétos& calorem celeſtem. 772. Quante vtilitatis fuerit in terra Pa- ſeſtina defluxus roris, vt pote in qua non niſi duobus anni tempo- ribus ferè plueret: vnde frequen- ter in Scriptura nominatur imber temporaneus& ſerotinus. 72. Qus ſint bonę ac fœcunde terrę,&, vt vocat ſcriptura, pin guis, ſigna. 73. De mira ſocietate& quaſi coniugio quodam cęli ac terrę ad procrean- da omnia ſublunaria: quod veteres poëte per louem ac Iunonem fi- gurarunt, ſic interpretante B. AXu- guſtino. 74. Multiplex interpretatio allegorica il- lius benedictionis, quam Iſaac- tulit in Iacob.). Conſuetudo eſt ſcripturæ in dandis promiſſionibus, promittere aliqui- bus magna quæpiam bona, quæ ipſis, ſed multo poͤſt tempore, alijs præſtanda ſint,& cur id fiat. 77. Diſpuratio Philonis de quadruplici eſtaſi. 8o. Vocabulum Doli,& apud profanos, & apud ſacros ſcriptores indiffe- renter vſurpari in bonã atque ma- lam partem. 83. Vtrum benedictio, quam Iſaac dedit