Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Einzelbild herunterladen

1 NR D E X.

tum Elſau, vt benedictionem pa- tris præriperet, quadruplex tradi- tur allegorica expoſitio, Hyppoliti martyris, Ambroſij, Auguſtini,& Gregorij. 17.

PRIMA DISPVTATIO.

N peccauerit Iacob, cùm indu- tus veſtibus Eſau, videri vo- luit patri ſuo eſſe Eſau. 20. Iacob nihil in illa ſimulatione habi- tus peccaſſe, communis Patrũ ac Theologorum aſtruitur ſententia.

2 22ͤ.. Bonam eſſe& vtilem nonnullam ſi- mulationem,& deceptionem in loco,& in tẽpore, quomodo pro-

ber S. Chryſoſtomus. 23. Diſputatio Thoſtati pro de fenſione lacob. 24.

De quinque ſpeciebus ſimulationis à Scoto traditis. 25. De quadruplici ſpecie ſimulationis & fraudis ſecundùm ipſum Au- ctorem. 26.

SEkcVvNDA DISPVTATIO.

N ſit tolerabilis eorum ſenten- tia, qui arbitrantur lacob eſſe mentitum patri ſuo, nec peccaſſe tamen, quia ſit aliquod mendaciũ inculpabile,& laudabile. 29. Diſputatio Platonis, quod omne mẽ-

dacium ſit indecens arque inutile

Deo, non tamen hominibus. 29. Exponitur ſententia Origenis de mendacio nonnumquam licito.

31. Quid de mendacio ſenſerit Chryſo- ſtomus& Caſſianus 32.& 33. Iſtas opiniones refellit Auctor, tripli- citer probans omne mendacium per ſe eſſe malum. 35.

Ad quem finem& vſum data ſit ho-

mini facultas loquendi,& inſtitu- ta ſint verba. 36.

Quanta virtus ſit hominis, eſſe vera-

cem ex Ariſtotele,& Pithagora. Diſputatio, an obſtetrices Aegyptia- propter mendacium quod di- xerunt, perdiderint mercedem vi- æternæ,& ſolùm promerueririt temporalem, vt ſignificat B. Gre- gorius. 38. vſque ad 42. An mendacium officioſum poſſit eſ- ſe meritorium boni cuiuſpiam tẽ- poralis apud Deum. Peſtilens Darij Perſarum

1. Regis de mendacio ſententia.

42⸗

TERTIA DISPVTA TIO.

Nlacob ſit quidem mentitus,

ſed quia fecit id ex reuelatio-

ne& inſtinctu Dei, nihil peccaue- rit, vt quibuſdam viſum eſt. 43. Probatur euidenter, Deum, nec au- ctorem, nec præceptorem nec ſua ſorem mendacij eſſe poſſe. 44.

QVARTA DISPVTATIO.

N probanda ſit opinio multo-

rum, aientiũ lacob eſſe men- titum,& peccaſſe venialiter. 45. Pręter B. Virginem, de nullo Sancto- rum certò dici poſſe, per totam vi- tam, eum numquam peccaſſe ve- nialiter, ſententia B. Auguſtini,& doctrina Tridentini Concilij. 47

QVvINTA DISPVTATIO.

Eclaratur& defenditur com-

munis Theologorum ſenten-

tia, quæ lacob vindicat ab omni mendacio. 49.

Diſputa

N d 4 ͤͤ

3

yjxaman 1 deret puic earh Neve CM Dodder 1 Vndicar c Foleuron 9 nobrn Enrtumne lee (aMlxerudip peluxe unn Jreuo,p lumüml lus lacodlnem dlaudap. recoſar cm dini vjih min nauoner VWnane Kud prar⸗ quæ. Cur llaa lorare darur,e Cur Deu benecd