321 1àA C. CARPENTAR II Ex quo ſit, vt ſecundum vtroſque de hoc poſtremo apite eriminationis tuæ tibi non eodem modo poſtim ſatisfacere. Veteres enim, in quibus Platonem& Ariſtotelem comple- Ckor, in Sophiſtis eos numerauerunt, qui vanas rerum vm- bras ſectanteslinguæ volnbilitate orationiſque ſola ſuaui- tate commendabiles, hac in populo jactationem quærebant, verbo rümue vendibilem ſapientiam inſlituentes, 4 pud im peritam multitudinem hac aute fummum quaſltum facie⸗ banttlaudiſc; amore ardentes, hac ipſa garriendi farultate Philoſophis omnibur fuperiores volebant wideri.£ tque in quouis conuentu dt eſſent magis admirabiles, poſcebanl Queſtionem; id eſt indiuari iubebuat, dequa re quis wellet

1

andire:& ad hanc ehm acredehans, om Pra ſua fucataſue,

adl ſolam Bomßpam inflituta oratione, fauulo c'ſequeba- tur apud imperitos rerumque inſcios, vt fulminare& to⸗ nare viderentur. Philoſophis inter ſuos deliteſcentibus pau corumTue upprobatione sontenris. Ver enim, opinor, neſcit tales Sophiſtasd Platone paſiim eſſe deſcripros eoſdemY ab Arillotele Philoſophi& Dialecticis quaßs ex altera barte oppoſitos. Quori propriis noris ita diſtinttit, verò mihi wi⸗ deor eſſe dicturut te artis So phiſticæ Brincipatu minimdeſſe adeptum. Qubomamul hunc multa urure adiumenta ſuut neveſſaria, jnæe ribi 86 elons darn egata. Lix verd me Adhac Philoſopbiæ peimo grus Arrigiſes ind e popalaris qui- dem faculta tir diſſerendi, eriannſß in vtrahue ut aliuii cd. Fequerer, a0 ineuntè æra téeoνerim laborare. Sed de vrroque noſt 4 im. 3 Sindicunda ℳ 60 adl qud noſtrij laburi Per Petuo, Hedierurſa conibinus, te no mwod) eß Mis quos

4