2 Ahuh

b Oe un Kare. k

1 Deonmold unn duxnuu

ſ

oonſ 5 ſdu hn.

L dama

neaſ Rria.

ſe Kala nſn ynm dunph Meuii uuuume unuil düüm zm fe

ℳ Gh aa Dlu unt douſſ 4peres ubidd. haina aa her. un ul W nt auu ſar aa 49 fu aigut ir 12 Fhm 1 a,d-

za u 1 admud

el a WI he f. lad Hll aulj tolb th

r. 2Huunht 234!: lain

mii hul 4

4 Mren

EPISTOL. A. 313 trari cupiebat, vt hoc ſuum bensficium erga rem litera- riam perpetuum eſſe vellet, fui, vt ingenue fatear, in eo agendo frigidior quam debui, non alio certè nomine quam ne, quia illud potiſeimum ad I heſſalum tuum pertinebat, in hoc vexando priuatis animis indultum magis, qudm pu- blica vtilitas quæſita videretur. Hoccine vero eſt mi. L. quietis publicæ,& pacis hoſtem eſſe? In qua per Deum Optimum Maximum Regèmque noſtru(briſtianiſtimum, nihil adhuc eſt quod nos in deſperationem debeat adducere. Sed ſi quid deterius oontingeret: ſi res eo rediret, ot in reeno hoc, ſalua conſcientia maiorümque more, Deo ſer- uire non poſſem(Deus Optimè Diuique immortales, ter- ris talem auertite peſtem) Vrbe patriaqᷓue cederem potius, qudm in ea quicquam contra publicam tranquillitatem mouerem. Vtinam vero iſti tui pacis vindices,& aſſer- tores, eodem animo ſemper extitiſſent. Non ea monumen- ta in omnibus regni partibus ab illis extarent, in quibus quotieſcumque ſua cogitatione verſantur, neceſſe eſt wal- de erubeſcant, ſi modo Deum teſtem adhibent,& con- ſcientiam. Dabis vero, ſi placet, mihi veniam. L. ſi de eo capite criminationis tuæ ago tecum pluribus,& qui- dem fortaſſe pauld vehementius quam voluiſti. Quo- niam neque potui, neque debui hoc tibi condonare: in quo etiam viri optimi animõque maximè ſedati grauiter com- moueri ſolent. Hoc de ſe dici nunquam ferent, qui in religione habent aliquid definitum quod ſequantur. Atqui, ji neſtis, ego ex iis minimè ſum qui eodem ore

efflant calidum, e frigidum: qui in re omnium ma-

Ihi