36 1A C. CARPENTARII id conſequemur quod imprimis debemus expetere. Equidem in his variis temporum fluctibus, quibus noſtra ætas ſapius agitata, permultos memini cum quibus antea familiariter eram verſatus: qui cum à noſtra Religione, neſcio qua oc- caſione, lugenda ſanè& Reipublicæ funeſta, defeciſſent id ipſum quod ſentire cæperant,& propter quod aà nobis e- rant auerſi, apud omnes præ ſe ferebant: vita& factis te- ſtabantur: quamuis fortunæ mutationem æquo animo fe- rebãt, potius quam wenirent in vllam eorum ſacrorum, vel ceremoniarum communicationem à quibus animo abhor- rebant. Vis dicam liber? quod ſentio? E go, ita me Deusa- met, quoad per meam Religionem licuit, hos ſemper amauni ex animo: ſicut& illos multa magis, qui cum neſcio Juo- rum hominum witiis à nobis deféciſſent, poſtea temponius admoniti,quaſ poſtliminio reuerſi, noſtri eſſe cæperunt aper tius qudàm vnquam antea.

De horum nemine dubitatum eſ quam Religionem te- neret: ſed in hac id quiſque audiuit quod voluit, imd quol apud omnes ſibi maximè glorioſum exiſtimauit. At ſi qui eſent(vtinam verò omnino nulli) qui apud noſtros in Re- ligionis Romanæ formulam lin gua iurarent, animo ab ea- dem abhorrerent: ſacris noſtris& ſupplicationibus corpo- re adeſſent, contra eadem apud ſuos acriter concionaren- tar: mortuis paldm noſtro more Parentarent, pro eorum- demque purgatione Deo vota precéſq; funderent: domi ve- rô atque etiam ſi quando liceret, publicè(hriſtianam per-

ſuaſionem de eiuſmo di mortuorum purgatione Platonico-

rum fabulam nominarent: qui in ſaperioribus diſcordiu,