dem h. drhoc ſuam 1

4 aum Wuug uum. dbatur be hoſtqum licebat, K telleckiy u Juæ inte Mio zuelan, u otie.. 0 intellchn acipium i dicemus volam 8 ed illam 1 uenit. u quileman turalisc atio um eme orn onem dben ni alam u, recondaun ibu⸗ ſcie cdri conſteu⸗ , quæ ſc dum um- „vna ae Nentianan m qut in lnctio G 3 2 exiſtere qh alia ſunt onid in in igihlla⸗ cunda, u ries gun ꝛon poſſuh ntelelite

altera ſer a orum i

nt, vt qu⸗ duten f 5 que quad Mh 6 voncretum 5 Dt n morume

4, 19 c gibilia Int iodi

8 vpn an0 en 6 3 5 er N 1 5

DOCTRINAM PLA T. 26 quandam, ſine diſcurſu. Secunda verò, ratio ſcientiæ effe- Ctrix, non ſine intellectione. In ſenſilibus autem ea quæ pri- ma& quæ ſecunda ſunt, ſenſus diſcernit, non ſine ea ratio- ne quæ c opinione eſt conintta. Id verd quòd cõcretii eſt, ea- d ratio: ſed nõ ſine ſenſu. 13 Cum zgitur midus intelligibilis, primum ſit intelligibile, hic verd in ſenſum cadens, concretu quidda& coagmentati:: illu intellcctio cii ratione diiudicat hoc eſt non ſine ratione:hunc ratio cum opinione coniundta, non ſine ſenſu. t Et cum contemplatio ſit, nec nõ& actio: recta ratio haud eodem modo diſcernit ea, quæ in contem- plationem& quæ in actionem cadunt. Sed in contempla-

tione quid verum, quid aliter ſe habeat, exquirit. In iis au-

tem quæ ad actionem pertinent, quid proprium, quid alie- num,& quid id quõd agitur. Ex eo enim quod natura in-

ſitam honeſti bonique notionem habemus, ratione vtentes nôſque referentes ad illas naturales notiones, velut ad defi- nitos quoſdam modos, hoc ne an illo modo ſe habeant ea quæ in deliberationem cadunt, diiudicamus.

lac. Carpentarij commentarius in idem(ap. 4.

1 Inartificio diſſerendi duo ſpectanda ſunt: huius ſeminariũ, quod ad naturã pertinet,& eiuſdé cultura in præceptis huius artis poſita. Capite hoc agitur de naturæ ſeminario: proximo, de huius cultura. Quodquidẽ ſeminariũ in eo poſi- tum, quod ad rerum omnium diiudicationem pertinet, partim nobis eſt cum belluis commune, part im cum ipſo deo: ſed in nobis longè perfectius quam in belluis: imperfectius autem quam in ipſo deo. Quoniam& homo in cogni- tione rerum, mediam quandam facultatem obtinet inter deũ& belluas. Nam ad rerum omnium cognitionem& diiudicationem cum duo homini data ſint, ſen- ſus& ratio, in ſenſu cum bellius communicat, in ratione& intelligentia, diui- næ naturæ imaginem habet expreſſam. Sed in ſenſu hoc belluas ſuperat, quod illæ ſingularia tantum apprehendunt, nullas ex iis notiones vniuerſas exci- tant(quamquam ſcio aliud viſum eſſe Galeno& Cardano, contra quos de eo non diſputo hoc tempore) homo autem ad ſenſum accedente lumine mentis& iutelligentiæ, per diſcurſum rationis, ſingularibus inter ſe comparatis in eiſ-