TARVI nda. Im a 9 m ſchol as derlualonen n lchol zo abuligen A eettamd bures rel htem Neinil Aue ſent asrs(au 4 du luum ponag nate aGrillet Kquih at, niſi fe gan eo qucdt 8 anim en liecerat a K illuſtt zun Lquidorlgh ea recog Grendain qan eEr cert di acereiseh ndend 0mszere, dhüigher ber. Aut † tius inbacs 1.1 eri habere ſe auttis melone am ab ill zeptum, emn ud omnc is ei qucseiu do fuit pe atm eſtum&un

„—

1

cum in l uerptetni

am ſemp nis concellti ate incut ſrem, geblar. odo nunc mu teformibiti em, quo romuqyim creſceret, ceriotdinauſß tra nos hi e atWettqun valde rue ishlrregui rpretatior 2 obisdilenrie Sræ xtat 1e nddan cilius imp Ha, uid ſari quibus il Brchauam illius doct a eretiul: alti qui no us jannrzcbol fuiſſe conf Dn qumii tionibusp ar ſciocaen

oerdicekpalfn,

erito cum

onores—

1 ensm curmensè 4 i

gccupation eumi

dhepne c 1 jilloltuat. Uuncide rurum.

a, dilucidè arll Jä-

iſtima a bet⸗ 4 6

„„1 reruc

dorum afti

lego huic,9 Kule

PRTFATIO IN ALCINOVM.

cando, teſpondendi neceſſitatem nobis impoſuit, ſeorſum poſtea ad finem operis huius reſpondebo. Quoniam in hoc, in quo non dubito profiteri, me multorum annorum quos in philoſophiæ ſtudio poſui fructum collegiſſe, iſtiuſmodi hominis nugis examinãdis nullus om- nino locus eſſe poteſt: ne pluris factum ſe arbitretur quã decuit. Nũc verò omnes philoſophie profeſſores etiam arque etiam rogabo ne ea contentione offendantur: néue ex leuiore aliqua particula, de toto o- pere pronuntient. Quis enim corpus in reliquis bene conformatum, vnquam ex eo reprehendit quod in eo neuus aliquis appareret:? Sed ſi quis eorum, à me in rebus variis de quibus hoc Commẽtario pronũ- tiandum fuit, diſſenſerit, de eoque contra nos ſuam ſententiam ſcri- ptis teſtari voluerit, modeſtiam adhibeat, omnẽ acerbitatem fugiar. Et quanquã fortaſſe grauẽ obiurgationẽ craſſa in multis noſtra igno- aneit Prometer videatur: hoc tamẽ potius cogitet quid muſis, quid philoſophorũ ordini, quàm quid mihi debeatur. Atq; ita vna eadem- que opera perfſiciet vt ego cum aliis fructum eruditionis in illo perci- piã, nec modo tacitus agnoſcam, ſed apud omnes prę me feram& pro eo gratiã immortalẽ habeam. Quod non eo dico vt culpã ante pecca- tum deprecer: ſed quod in iſtis rebus de quibus vſque adeo diſſidẽtes ſunt grauiſſimorum virorũ ſententiæ, valdè placeat modeſta& vere- cunda libertas nouorũ Academicorũ, ab incertis aſſenſionẽ cohiben- tium, indies viuentiũ,& probabilia cõiectura ita ſequẽtium, vt nihil tam indignũ eſſe putent ſapiẽtis grauitate atq; conſtantia quà aut fal- ſa ſentire, aut quod nõ ſatis explorate perceptũ ſit& cognitũ, ſine vl- la dubitatione defendere. Reliquũ vnum eſt quod nos etià præfari o- portuit, multa eſſe in hoc libro ad diuinàã ſapientiã pertinétia: in qui- bus Platonis doctrina cum religione noſtra cõparari potuit accura- tius: vt de Deo, de Dæmonibus, de animi immortalitate, de fato, de arbitrij libertate. Sed nos in illis modũ ſeruare, aut etiã infrà modum cõſiſtere certis rationibus volumus. Primum quidẽ quod ea vel à no- ſtra profeſſione aliena, vel certè ſupra hãc eſſe videãtur. Deinde quod hominẽ in talibus quæſtionibus hoc tempore nimiũ controuerſis, nõ valdè exercitatũ, parum deceat de ſanctiſſimis rebus definire: in qui- bus ſi publicæ perſuaſioni ſumma antiquitatis cõſenſione firmatæ tã- tum ſemper eſſet tributũ quantũ viri boni tribuendũ exiſtimant, trã- quilliora omnia in Rep. Chriſtiana antea extitiſſent& minus adhuc hodie in ſedandis ciuilibus diſcordiis laboraremus. Quanquã in ple- riſq; cum Platonicis D D. Hieronymi, Auguſtini, Tertulliani, Orige- nis, Theodoreti, Euſebij, Thomæ ſcripta ſedulo cõpoſuimus. Non in alienã meſſem manũ immittẽtes(neq; enim quicquam in illis noſtro iudicio ſtatuimus] ſed in nõnullis declarare volẽtes quod antea ex D.

D iij