1 A C. CARPENTARII
cum diſcipulis Sophiſtarum diſputans, primum confutanae falſam ſcientie perſuaſionem quam ex magiſtrorum ſchola hau erant, cone- tur de eorum animis euellere deinde recta docendo, errantes in re- am viam reducere. Hoc enim modo in Menone cum Gorgiæ diſci- ulo diſputare videtur. Ergo quoniam hoc libro id agimus vtex vnl. uerſa Platonis Joctrina nobiliſſimas ſententias ſeligamus, aut potius vt ad cas exsctius intelligendas viam patemus, permagni intereſt ex quibus dialogis hæc deprompta videantur: aut in quarum perſo- narum ſermonibus obſeruata. Vt enim in dialogis Oratoriis ad Q. fratrem non ex Ciceronis mente ea profecta putantur quæ M. An- thonio artem diſſimulanti, aut etiam exagitanti tribuuntur: ſed quæ ab eo dicuntur qui in illo ſermone primas partes obtinet: ſic quan quam Platonis ore Socrates loqui dicatur, non omnia tamen Platoni probantur quæ à Socrate diſputantur, ſed ea tantum quæ tum ille af firmat cum nullam adhiber in diſſerendo diſſimulationem. ualia verò iſta aut ex quibus dialogis ab Alcinoo collecta, dabimus ope- ram vt in ſingulis poſtea intelligatur. Nunc illud monnuiſſe ſatis fuit ſine quo in ſequentibus error vitari non potutt. Atque quoniam de Ariſt.& Platone déque hoc opere quãtum quidem videbatur, ſumus loquuti: reliquum eſt vt cum lectore de huius commentationis no- ſtre ratione atque inſtituto, aliquanto familiarius agamus. Ego qui- dem cum de interꝑretando Alcinoo ptimum cogitare cæpi, memi- neram me ante annos aliquot in priore noſtra deſcriptione phyſica neſcio quid pollicitũ de cõparatione platonis cũ Ariſt. præſertim in ea parte que de animi natura, diſtributione,& ſingularũ partiũ ſedibꝰ varias quæſtiones cõtinet. Et ad eã rẽ explicandã ex variis Platonicis atq; Peripateticis, maxime verò ex Gal. lib. de decretis Hippocratis& Platonis iã ſatis multa collegerã, quorũ cõmunicatio certè rudibꝰ nõ ingrata fore videbatur. Quare cũ in hoc authore nactũ me occaſionẽ gauderẽ, in qua nõ modo illa effunderem, quæ tũ mihi erãt abdita, ſed eodẽ labore ingeniũ exercẽdo nõnihil fortaſſe fructus afferrẽ, atq; in- duſtrie gratiã pararẽ: nõnullis hac in parte meũ ſtudiũ indicare cæpi: nõ tã, vt quòd verũ eſt fatear, conſiliũ ab illis expectãs, quã vt cũ id me facturũ apud illos recepiſſem, inde pedẽ referre nõ liceret. Sũ enim e- iuſmodi vt cũ multa inſtituã, ea variis cogitationib' facile patiar inter rũpi niſi me in inſtituto retincat meorũ quotidiana efflagitatio. Sed fuit illa profecto iuuenilis cogitario& in qua lõgè aliter experiũdo res ceſſit, quam ipſe mecũ eram in deliberando ratiocinatus. Nã præ- terquam quod hoc libro ad quæſtionẽ de animo, in qua me exercue- ram, alia permulta accedunt quæ Pythagoreorum& Platonicorũ in vniuerſa philoſophia, ſumma myſteria eſſe putantur: alia etiam diffi-
uilemiliguon 3 dun bortetentun 1 li nwe taltu aiukſtilkinm 4 jallaominb&2 1 Tagual 1 dier 8 ram ntde bi tgectieus: pecn 17
mlxi. Quidſel quiwbluodis dirie ninmneſem:9g t co unadom elle E lictuutlcenim h ncik, quen d06 k nemecladt e 1deN Wn erümqle doc fomachus ac recute andie lector,q ie dbſeuaueram in n wokeanimiimn ter vo adiutus ma n anpro mea facul gn Kitwꝛuifaciend e deiebenteacert a kähturuhe 2 wlmomdi naenif dti uni 1 11 baiei De 4 3 Wvülorom 18 uw dami 32 4 i 12 — Aäcd.
NCicens Müzag e