ARI
us lapi u nabis, an enein vniuerl Mlals dad 1s(ſic e M ego ſ i Ir de ra o iplezla. 1 de rel iap witx cuuun us, ce 4 vendo, nun. 1onmt 1 nco gecio n. anleneſc n ſed monica. rzumen, at üitate placer s gloria uare. Har actata ſu as jeteridosgi dmagnif ollicitaron. ere neme n trumforalt luccedan apt mſpetuen cio cui L raalo, gul iquia vt a ilolopbiaal iſe dele T dicitant,u ded mibie tht, Cmaiite vrt idé in um mnüitemggol lingunt 1 um emär nitari puts ahe x alibsman a preclati as opetetew magis, a deo inkim bus antet ntumeſbpt fortaſſe m adtoctem
ribentibu a ludtreor.
e nonni
nino ab ea M uanebuc. er imüu nule m in pronpi hacholits inueligtt an disel, al an keclior t meciumi
m coerc ophiæ cog mn fruenda. ari videatu defatigati n,& noſtt ſta philoſop men. ib iis nosa Ateönn quam noſt iif rut modum b
acs non inl an neef
PRAFATIO IN ALCINOVM. Fodere, aut arare, aut aliquid ferre denique.
(Non enim eum ab induſtria, ſed ab illiberali labore deterret) iſti tamen valde cutioſi fore videntur, quos offendet hic noſter labor qui nobis minimè eſt iniucundus. Aliis autem fatisfacere erit vt opi- nor, facilius: qui iſtum laborè inutilem fore cẽſent, quod de hac con paratione permultorum ſcriptis abundemus,& ea à nonnullis adhuc expectemus, quibus, ſi præiudicatæ authoritati credendum eſt, ni- hil debeat in hoc genere eſſe perfectius. Ego quidem memineram ſcripras& Proglo obſeruationes eorum in quibus Ariſtoteles Plato- ni contradicit in Timæo, quarum apud Io. Grammaticum in diſputa- tione de mundi æternitate frequentiſſima eſt mentio. Legeram quod Roëtius Commientario 2. in lib. Ariſt. de interpretatione, ſcriprurum ſe de hac comparatione in omnibus philoſophiæ partibus pollice- tur. In eadem videbam extare contrarias& grauibus odiis, ſicut pri- ma fronte apparet, inflammatas Georgij Trapezuntij& Beſſarionis Cardinalis contentiones, in eiſque illum Ariſtoteli, hunc Platoni ni- mium tribuere. Itaque iuſto arbitrio inter eos locum eſſe exiſtima- bam: quo in tanta ſententiarum diſſidentium varietate, neque ſecun- dum Ariſtotelem, neque ſecundum Platonem omnino iudicarerur. Mirabar à Io. Pico Mirandula in concluſionibus ita poſitum, nullum eſſe queſitum naturale, aut diuinum, in quo Ariſtoteles& Plato ſen- ſu& re non conueniant, quamuis verbis diſſentire videantur. Idem- que audiebam aliquando eſſe conatum Franciſcum Cataneum Mar- ſilij Ficini auditorem, cuius ſcripta de ea re ad nos non peruenerunt. Legeram etiam Symphoriani Camperij Medici Symphoniam Pla- tonis cum Ariſtotele, Galeni cum Hippocrate. Incideram ante an- nos duodecim in ſermonem cum Paulo Scalichio, quem lo. Miran- dulæ ſimium, meo iudicio, poſſis appellare: qui profitebatur nihil eſſe facilius quam in omnibus illos conciliare, idque ſe minimo la- bore poſſe perficere. Audax negotium, dicerem impudens, niſi illius manibus parcendum eſſè putarem: aut niſi idem ab aliis permultis tentatum eſſe viderem. Sed cum ille tum cerris rationibus inter nos nomen ſuum ccultaret, nec eius conſuetudine diutius frui potuiſ- ſem: quid in eo viua voce effecturus eſſet, facile poſtea intellexi ex ea, quam paulo quidem ante ediderat, ſed tamen adhuc in noſtras manus non venerat, Encyclopedia. In qua inter illos diſſidij cauſam potius explicare conatur, quam quod tum pollicebatur, perficere. Cum vero etiam penè codem tempore extare cepiſſet Sebaſtiani- Foxij liber de conſenſione Platonis& Ariſto. in ea philoſophiæ par- te quæ de natura eſt, in eo facile coniicere potui quam elſet grata philoſophiæ ſtudioſis huius comparationis explicatio. QESd omnes
„ a ij