enrian ldmiſ- „nobis. erqlos mex- autu- ſcien⸗ inbu-

nando enelao

rhum itMer-

tt illius

5, Vel

tima-

DE HVM, PHVYSIOG. LIB. JT. 7

Ariſtotelem enim,& Trogũ; alioqui ſeueriſsimos viros deridens, quæ ſcripſerunt, vana retur,& ſine cunctatio-

neproferenda. Sed hi cum Averit admodum aber-

rent, nec aliter, quam verbis& vanis opinionibus inni- tantur, ſuperuacaneum duxi eorum opiniones redar- guere.

Quibus moais maiores noſtri phyſiognomoni cam ſcientiam ℳ eculati fuerint,& tyadliderint. C A P.+ 4

VNC autem ſpeculemur, maiores noſtri, qui hanc Nœentiam receperint, quibus modis eam ſpeculati fuerint, nobiſque tradiderint. Primienimex corporis temperatione mores innoteſcere poſſe ſcriplerunt. Conſtans enim fuit antiquorum Philologorum opinio, Animi mores corporis temperaturam ſequi, neque ſolum in iis id euenire, qui ſecum temperies ex matris aluo traxerunt, ſed ſitempore, alimento, alii- ſue rationibus mutantur, mutari putant& mores,&, vt Üdem referunt, educatione, ſtudio,& diligentia huiuſ- modi improbitates reiiciuntur. Empedocles Agrigenti- nus dixit, mores non ſolum elementarias conſtitutio- nes ſequi; ſed noſtros animos eſſe elementares harmo- niaszargumento eſſe, quod in omnem effectuum difini- tionem ingrediantur complexioues. Vt, ira eſt accenſio ſanguinis rca cor; manſuetudo eiuſdem tepeſcentia, audacia ſanguinis ad extima diffuſio; timor eiuſdem ad interna reuocatio. Plato in Timæo ex vniuerſo corporis habitu lædi animam putat, acres pituitas, felleoſque hu- mores per corpus oberrantes, quoquo ſinguli appule- rint vaporem ſuum, animæ penetralibus influere, vn- de animo languores inducant pro loci natura(ſic auda- cia, timiditas, obliuio,& hebetudo oboritur,& ex cor- poris contagione inſipientia& animi ruditas na-

4 ſcitur)

„—