.„ Lucdinld, Härie er fur ahennan in Peram par Lcr aoaan wn telaas oeeu 11ncmtsrldar

*- 3 2* ht

an na. umr ir un aem n

4 rn N Aadca Adauc Tarfirsat 24 un 1 L

4 0 4 1 e 4 5 3 1 4 8 3 45—

1

“ unn t “ 4 4

Deum, G gaudium ſpirituale: Eſſe diſpoſitiones ad ratiam /uſtificatjonis.

3 Diſputatio L. X V. 1813 um mouumentu proditum potuit oſtendere, perſpicuumes, Apoſtolos liberam boteſtatem in eadem cujuſque menti,& arbitrio permiſerunt, ut quiſq;, nec metu néc neceßitate inductus, quod bonum ſit agerer. 1 46. 3. Modus jejunandi Pontificius plurimum deficit. Ergo rectè improbatur à Proteſtantibus. Nam veteres, quando jejunabant, toto die nihil comedebant; Sub noctem ſi quid comedebant, parum, & vile erat; In Papiſtico verò jejunio nihil ſimile, omnia conararia: Nam Bernhardus verè dicit, pro carnibus,a quibus abſtinetur, grandia piſciu corpora duplicantur. Mundi applauſus,& vulgi fama ſpectatur maximo: non Scripturarum armis, exemplo Chriſti; ſed ſimulatione pugnatur,& frau- dibus. 1e We 47. 4. Apoſtolus, Regnum Desnon in cibo,& potu conſiſtere, neq, eſcam nos Deo commendare affirmat, Rom. 4:v. 17.1. Cor. 8. y. 8. Certè honora- ri nequicquam poteſt e cultu Deus, quem verbo non inſ ituit, ſcribit Hierony- mus ad Euſtochium. At Pontificii jejunium hoc ſuum pro ſingulari Deicultu venditant.

4 8. At objiciunt illi exemplum Chriſti, qui jejunavit 40. diebus,& noctibus, Matth. 4. yt& Moſes, Deut. 5. G Elias, 3. Reg 16. videatur Eckius in Ench. p. 83.

49. Reſp.i. Jejunia illa fuerunt miraculoſa, illis propria, quia non ſæpius, ſed ſemel tantum ira jejunarunt. Ergo non ſunr imitabilia, &communia. 2. Obſervanda igitur ſius diſcipulis non propoſuerũt. Chryſoſtomus Homil. 4 7. in Matr. Nonduit Chriſtus ieiunium ſuum eſſe i- mitandum, quamvis quadraginta ill's dies poſſet proponere. 3. 8i ſunt imi- tanda nihil pertot dies eſt comedendum. 4. Teſtantar hiſtoriæ liberũ olim fuiſſe, quando,& quanidiu quis vellet ieiunate: Inde eſtCanon: Diſcrepantia ieiunii non parit diſerepantiam fides. 5. Voluit verò Chriſtus ieiunare, I. Vt ſe verum bominem demonſtraret. 2. Ut ſud eſurie volunta- riã noſtram neceſſariam redimeret. 3. IIt eſuriendo occaſionem tentandi dia- bolo praberet. 4. Ut ſuum ꝛeiunium pey legem,& Prophetas fuiſſe præfiguratu demonſtraret. 5. Ut nobis de carne, de Diabolo& de mundo triump haret.

S. Quxſtio quarta: Au Fleemoſina ſint opera meritoria,& ſatu- b SI. Reſp. Bellarminus Diſputat lib. z. cap. 4. pag. 150a. Eleemoſy- nas mereri vitam æternam: Eſſe ſatufactiones pro eccatis: Augereè fiduciam apud

52. Do-