Diſputatio XII 721 ens cum ratione mortem eligente, ſed voluntas humana cum vo- luntate divina quaſi luctabatur, adeoque totus home ceum DE 0, idque ex ipſius CuRISTI colligitur verbis: Non quod ego volo, ſed quod tu vis, fiat. 2. Indaganda eſt cauta efliciens hujus agonis & doloris quæ non eſt inordinatus appetitus, ſed naturalis affe- ctio: Naturale ehnim eſt omni homini mortem fugere, quia ad mortem. 1. natura non eſt facta. z. Quia mors naturam deſtruit, iphique adverſatur. Quodhbet verè ens narufaliter ſui apperit con- ſervattonem. Mortem igitur fugere naturale eſt, immodicè e- am formidare puſillanimitatis,& infidelitatis eſt. Cum vero Chri- ſtus pet ommia ſit factus nobis ſimilis excepto peceatoò, noſtras et- iam affectiones naturales in ſe expertus eſt, præſertim cùm ipfi ſubeunda eſſet mors non ſimpliciter naturalis, ſed ſatisfa ctoria, pro toto genere humano. 3. Conſiderandum eſt, quomodo CHRT- s rus mortem fugere expetiverit? Certè non immodicè. Nam in Paradyſo ſtatim poſt Adæ laplum ſemetipſum patri pro genere humano obtulit, atque ſic honori ſibi duxit, mortem pro genere humano ſubire: deliderio deſideravit Paſcha ultimum cum di- ſcipulis celebrare. Et aliquoties in hac ipſa precatione ingeminat, fiat, inquiens, voluntas tua, non mea. Iraque voluntas humana non directè pugnabat cum divina, ſed nutabat, cùm à volunta- re divina eſſet diverſa, cui tamen ſeſe planè ſubjiciebat. Addunr alii, Chriſtum oraſſe, ut transferreturà ſe calix iſte, primò ur ſe verum ho- minem, cujus eſt mortem fugere, non phantaſticum,& apparentem, prout quidem hæretiei blaſphemarunt, probaret. Secundõut noſtrã imbecillitatem confortans in anguſtiis noſtris ad Deum recurrere do- ceret,& cum Pſalmiſta dicere: 44 Daminum cum tribularerelamavi. Ter- tiò, ut noſtram voluntatem cunctis in rebus divinæ fubjiciendam eſſe voluntati oſtenderet. Precatus verò eſt non ſimpliciter, ſed eum con- ditione. At in ejuſmodi non ſemper eſt exauditus. 3

3z. Queſtio ſecunda. Anprimus homo habuerit excelentem Deĩ rerumque naturalium cognitionem concreatam?

34. De conformitate intellectus cum Dei ſapientià quæ- ritur, an non habuerit Primus homo Dei& aliarum rerum cogni- tionem excellentem;& utrur ea ipſi fuerit innata an aequiſita, ſeu infusa 2 Prius arctè tenemus& defendimus. Primo Scripturæ te-

ſtmoniis. Secundò Adami facti,, Textid legitimis tationibus. W