— ——

—————ę—;—x—x x——

————

**

474

b Dr PAISM O rur. 3. Non improbamusi gitur Gonſuetudinem Chriſtianorum in rimitiva Eccleſid trãſversa figura crucis digitis in acre formataſe- ſe ſi gnantiũ. Cujus ufus erat dida cticus& hiſtoricus, erat nimitũ recordatio crucis& paſſionis Chriſti,& erat profeſſio,& cõmo- nefactio, quod in Chriſtum crucifixum crederent, atq; omnem in ipſo ſpem,& iduciam collocatam haberent.

48. Magna verò eſt im pudentia,& temeritas ad figuram, ſeu ſignum erucis torquere ea, quæ de crucee, hoc eſt, de morte& u- tisfactione Chriſti pro nobis præſtità loquuntur.

49. Queæſtio tertia: An,& quomodo creaturæc nſecraripoßint

0. Reſp. Bonum aliud dicitur abſolutè,& aliud comparatè, aliud in ſe,& aliud nobis: Omnes creatura bonæ ſunt. Il autemſpe- cialiter nobis obveniant, debitè& ſalutariter lis uti debemus, eaſdemq; cum gratiarum actione,& precibus ad Deum prius ſan- cificatas,& conſecratas uſurpare 1. Perſonæ, igitur quæ ad offici- um Eccleſiaſticum ordinantur, precibus& peculiaribus munei huic inaugurantur,& quaſi conſecrantur. 2. Loca, in quibus publi.

cus Dei onitus eſt exercendus per preces& concionesinauguddees huic ſancto uſui rectè quaſi conſe cratur. 3. Elementa, quotũ uſos eſ in Sacramentorum adminiſtratione„verbis Inſtitutionis,& pro- miflionis, atq; precibus publicis, ab uſu cõmuni deſtinantur adir ſum ſaerum,& conſecrantur. Atque ita creaturas quaſdam conle- cramus, ſed religiosè eas non veneramur.

JI. Pontificit verònen contenti innumero ido

dine ex creaturis ferè quibuslibet infinita adhuc reliquis idou adjungunt, res diverſas conſecrant, con ſecratis divinã ineſſe vir

tutem ſcribunt, quà Dæmones fugari,m orbi curari, homines lanr ctificari,& ſervari poſſint. Res igitur iſtas conſecratas religiosèim vocant,& be neficia ab iis expectant; Sed 1. dololatria eſthonofe ſoli Deo debitum transferre nudæ creaturæ. 2. Idolum eſt,quod colttur cultu divino, cum ſit extra Deum. z. Magicum,& ſupeltl tioſum eſt; prætendere,& ſtatuere rebus inanimalib. verborũne- ſocio quorum, virtutem divinam imprimi. 4. Verbi divini propha- natio eſt verbum Dei ſuperſtitiosè ad ud adhibere, ad quodno venti eſt inſtitutio,

krirl- lorũ multin

3

eſt ordinatum. 5. Nulla hujus ſuperſtitioſii nulla promiffio, nullum in Scriptura exemplum. FINIS DISPVTATIONIS XX.

4