4 2 1 e m.

1

4*

„ AüA 1X 414. 4.

— Aee 4““

α e4 L alde ed. 4ℳ 06., 1* Deum ſel- 3 1 Jeum Das 1 eum dl

DrsurArlo XXIII. 439 Omnia quæcunque perieritis in oratione credentes accipietis. Au-

guſtinus de verbis Domini ſecundum Lucam Ser 36. Vt oremus, in-

quit, credamus: Vt& ipſa non deficiat ſides, quà oramus, oremus. Fides fundit orationem, fuſa oratio fidei impetrat firmitatem. Fieri debet in no mune ſolius Chriſti, Joh. 14. v. 14.(. 23. quia nititur merito ſolius Chtiſti, qui ſolus dicitur via ad patrem Joh. 14. Et oſtium per quod

eſtintrandum, Joh. 10. Fieri debet inSpiritu&veritate, Joh. 4. v. 14.

54. 9. db officio Chriſti mediatori Scriptura ſacra oſtendit nobis tantum unum Mediatorem, patronuin,& advocatũ, Chri- ſtum Jjeſum, in cujus nomine pre cari,& invocare debemus, Job. 16 p. 12. Rom. 8. v.3 4.1.Tim. 2.v..I. Joh. X. y.I. Heb. 7. y. 2. Hunc advoca- ꝛum omnnes pii Judæi in precibus ſuis Deo propoſuerunt, faciem ſuam ad templum,& propitiatorium vertentes, quod typus fuit Chriſti, Ro m. 3. v. 25. Joh. 2.v. 21, Ut& Daniel cap..v. 7. Ergo invo- catio plurium Mediatorum,& advocatotum repughat Sert- pturæ. 55. 10. A mandato Chriſti ut ad ſe veniamus præcipientis. Ad quem nosin adverſitatibus conſtitutos Chriſtus venire juſſit, il- lum invocemus oportet. Atqui venire nos juſſit non ad ſuam ma- trem, neque ad hos vel illos ſanctos, ſed directe ad ſemetipſum. Ergo.

56. II. Aſanctsrum recu ſatione: Nullus ſanctorum legitur in ſcriptura culeum adorationis pexiiſſe, imò oblatum reſpuerunt, cũ Cornelius procideret ad pedes Petri, eumq; adoraret, reſpondert ei Petrus, Actor. 10. verſ. 26. elevans eum& dicens, Surge,& ego i- pſe homo lum. Sacerdos Jovis cum veller Paulo& Barnabæ ſacri- ncare conſeiſſis tunicis exilierunt illi in turbas clamantes,& di- centes. Viri cur hæc facitis: Et nos mortales ſumus, ſimiles vobis homines, annunciantes vôbis ab his vanis converti ad Deum v vum, qui fecit cœlum,& teram& mare,&om nia, quæ 1n lis ſunt. 4cl. 14.v. 14.

7. 12. His rectè adduntur fundamenta A variis fuperſti-

₰

tionibus Ethnicis, quibus invocatio illa ſfanctorum eſt obnoxia:

1— 1 4—

Abignoratione Sanctorum, quippe qui ra αε έεπασωια niuſcuiul-

Grranr L2CLallt ₰

H 5 Nnn z 58. Qux⸗

que ſuſpiria, gemitus.& miſerias omninòi

————— .—— kens Mfhltsai— — 3 8

—— 4 A K

—