Teil eines Werkes 
[1] (1618)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

5.„ En Ar Klutune ar, untda 4 1* ad mtDnn 4 11 ℳ ddosn m k

¹. roda e kt un Ic ☛ Gol f

8 4

Rone K. dmenen n,D 4.4.1 “ „6.00. Kipeccna

3 an nei R cpanli 48 cune, Ln e Arquder

ld Ebo kpt

zenocc.: UM L olens

4 4 f

An el A 1

qauin erat propenſus in idelolatriam: Et Patres erant in Lymbo, nondum beati, Eſa. 63. Abrabam neſcivit nos, Iſraël ignoravit nos,

DISruTA 11 0o XXIII. 435

Sub Evangelio etiam nen fuit præceptum, ne gentiles converſi crederent, ſe iterum induci adcuſtum terrigenarum, ut pro veteri more ſanctos non ut patronos, ſed ur Deos adoraſſent: Sicut Ly- caoniæ Paulo,& Barnabæ ſacrificare volebant, At. 14. Porrò ſi A-

poſtoli,& Evangeliſtæ do cuiſſent ſanctos venerandos, arrogan- tiæ datum eis fuiſſet, ac ſi ipſi poſt mortem gloriam illam quæfi-

viſlent. Noluit ergò Spiritus S. xpreßis ſcripturis docere veneratio- nem Sanctorum. b

38. Obtendit Bellarminus lib. 1. cap. 20. de ſanct. Beat. p. 918. Quodad mandatum attinet, inquié, nullum certè mandatum requi- ritur, quando ipſa neceßitas nosimpellit. Promiſſio minime deſideratur, cum innumerabilia ſigna,& prodigia ad invocationem ſanctorum fa- cta ſatis teſtentur Deum audire eos, qui ſanctorum patrocinia ad impetran- dum aliquid a Deo adhibent.

39. Reſp. I. Eadem ratione invocatio Ethnicorum, com- mentiria numina,& idola multiplicia colentium ſuperſtitioſo- rum Judæorum atq; eorum, qui in anguſtiis conſtituti opem Dæ- monum implorarunt defendi poſſer.⁊. Neceſſitas, de qua fabula- rur Bellarminus eſt nulla, Deus enim nobis Deus ad ſalutem,& Dominus eripiens ex morteé, Pſal. 68.y. z1. Et Chriſtas eſt nobiſcũ uſque ad conſummarionem ſeculi, Matt. 28. y. 20. Eſtq; at dexte- ram Patris,& interpellat pro nobis. 3. Signa, de quibus diſſerit Bellarminus, recte dixeris ſomnia,& Diaboli luſus ex Deut. 13.y.I. 2.3. 4. Miracula non probant oracula. 5. Chriſtus prius concio- nes habuit, quam miracula edidit quo ipſo docuit articulos fidei

clatà literà eſſe probandos. 4. 2. A verd ſuperſtitioſæ illius invocationis Jfanctorum origine: Invocatio Sanctorum originem habert ab Ethnicis, ignoravit& improbavit eam Eccleſia primitiva, ſeminaria ejus prima poſt A- poſtolorum rempora rurſum ſunt ſparſa ab Origene. Improbant igitur eam rectiſſimè veri Chriſtiani.

41. Ethnici enim emortuos homines bene emeritos,& e- mortuas nonnullas mulieres in numerum Deorum referebant, auxiliumq; ab ipſis petebant, referente Pliniv lid. 2. cap. 7. Cicerone

Nun lib. z.