41 cd cum at ea* 8 arq ent, nonm Te nc ere. uo n blii= tilqueace

sum ent, quina

2 p= Hanc noum m cſſt,— entur nosfamn Pona M ori, haudint tragu

one ſ— utrobiguem

cum rarefactioſu

adut im arbitraumm ncalet its, ut penselte ns eit= uſpicio etom Dris m 4 iniſque polit tur t= e, ubi itaineli guit E urium ſunt in tutr quoque id ilim , in conſtricior. ru; non illamette 1t44 m aſſuerunt. 1o aut noſtra conſtrici t,— mucronem äit ed Kubfiſtere nonni cu= Ogitaruntinchſt

1

want frigunt

im qebilitentut.

tut ☛̃ Kid pemriuns gentes appaxt

DEr MoOrTU SANG UINIS. 8⁰3

integri ventriculi conſtrictionem eſſe, ſed in foveis meati- buſque laterum, præſertim in canibus, eſſe extenſionem quandam& reveram dilatationem.

Sed certe non conſpicitur ſuperior pars cordis dilatari, quando inferior conſtringitur; niſi ubi, moriente animali, ab impulſ ſanguinis motus cordis undoſus exiſtit. Nec alia di- latatio conſtrictiove fovearum, alia cavitatis ventriculorum, poteſt obſervari. Aſt tantum progreſſivus quidam motus in majori corde animadvertitur, quod dilatatio conſtrictiove evidenter à baſi incipiat,& ſenſim ad mucronem pergat, quamvistoto momento ferme peragatur. Et quo mihi plane conſtaret, interius quoque cor undiquaque conſtringi, præ- ciſo utriuſque ventriculi mucrone, vivo canis cuniculique cordi pollicem indicemque digitum inſerui, ſenſique mani- feſto cordis latera digitos ad cordis ſeptum æque in medio mucrone, ac baſi premere; foveas autem, ad ſenſum in ma- joribus animalibus, non majores, ſed minores fieri. Mox autem remittente conſtrictione latera cordis ſupra, infra,& in medio laxari, foveaſque evidenter majores perſentiri. In ſepto autem ipſo nullus motus ſentitur, niſi quod à ſpiriti- bus, quærentibus exitum, quædam quaſi palpitatio videatur. Ubi vero motus finiſtri ventriculi in moribundis deſinit, ſeptum dextri ventriculi motum ſequitur.

In dilatatione tamen cordis, non in conſtrictione natura-

doque verum eſt; ſedquod inde colligunt ſenſus ipſi atteſtan-

Non in di-

4. 3.. latat iont liter effundi ſanguinem volunt, quod in vivorum vulnerato eiae 7 3

corde in dilatatione exire ſanguis conſpiciatur. Et hoc quan- αdoque

in ea ſan-

tur verum non eſſe. Vel enim canis aliudve animal, capite guis exeat.

thoraceque elevato, demiſſo ventre, conitituitur, atque ita

cordi infligitur vulnus: in eo jam, cum ſanguis qui per ve-

nam cavam, arteriamque venoſam cor intrat, altior quovis cordis vulnere ſit, is fimul ac intravit, quod in dilatationis initio eſt, non pulſu cordis, ſed ſolummodo ſua gravitate ef- fluit, quare nec ulla vi, ut in arteriarum contingit pulſu, in diſtans propellitur. Sin vero, ut fieri æquum eſt, canis fupi- nus, capite ventreque in eodem collocetur plano,& vulnera- tum cor digitis erigatur, quamdiu cordi aliquod robur adeſt, ſanguinem quem accepit citius conſtrictione in diſtans eji- cit, quam cor totum repletum ſit aut dilatatu m: ubi vero cor- dis deficit robur,& non nifi raro, aut prorſusnon ſe conſtrin- git, quia robuſtiores ſunt auricule,& eo tempore etiamnum pulſant, quo cor plane defecit, ſanguis ab auriculis propulſus intrat cor, accumulatur,& quando majori copia ingreſſus eſt, quam quę corde contineri queat, exit è vulnere, non im-

Eee 2 petu