ura u unml

1, udi ge gin— udihän

. 4 1 lior fan 4.2 34 üdn

* n gnin Auswic

1

ilſe. ᷣ potettlun sdeſqe, Kex 2 1com= t, Mrstanit zuten; io bracdialene 1,du riæ ſepeuiu em compreſaunn Et M sſ exyons, rach= zm in ldemm uoti on vinculumun & an vertiſle, wiib orct,— t, pullumi

ven a☚ it, exatrünn dpiti- 1iuci? ommsetn uare— lentureademnt laur— eliquæuteia bra i ibuunt Kecuch deftt-ur? nullum eate

ixit: unguinem ticnt

nct- nlliter omnese ir Ee rideantur in let e omnis liqucks KIN Pre. kt inlipet 8G Arepletisträüir cd= T funguis qum,

DE MoOTVU SANSGUINILS. 797

nu fluit, quod omnis ille ſanguis qui per omnes anaſtomoſes brachis, cubiti manuſque ad venas venit, per venas cubiti debeat re- quam à dire; per manus autem venas parcior,& is tantum qui per manu? Anaſtomoſes manus venit.

E vulnerata quidem arteria ſanguis continuo effluit et- Quare ex iamſi non ligetur. Verum id accidit quod ſanguis per arte- ateria vul- rias vehementius, quam per venas feratur: qua vehementia nerata non arteriam replet, tunicam attollit& diſtendit,& ea ſi aperta iεεα ε ſit neceſſario impetu elabitur. Fxas.

E ſecta vena ubi ſatis ſanguinis effluxit, eum ſiſtimus ſub- Iaxatali- lato vinculo, quod via priſtina jam libera iterum queat ſan- gatura ſan- guis deferri. Sin vero accidat ut collecto circa ſigaturam gzuis fiſti- ſanguini nimis copioſo, venæ celerem nequeant tranſitum*u, non- largiri; aut ita vulnus amplum inflictum ſit, ut illac qua en e concluſus antea deferebatur ſanguis, jam recta queat elabi, Lu, 2 nonnunquam laxato vinculo ſanguis rivuloſe effertur. Thau

Quem ut fiſtant plane noſtri Chirurgi hodie non raro, paulo infra vulnus venam comprimunt atque ita ſanguinem ſiſtunt; ne ſi ſupra vulnus comprimant, ſtatim in vulnere retentus ſanguis concreſcat& venæ conſolidationem remo- retur. Hac autem ratione ſiſti poſſe ſanguinem qui negant, Siſitur au- neſcio ubi illi debeant fidem mereri, qui in re obvia nobis tem infe- audent imponere. Cum autem is ſanguis inferiori parte rins impoſi- compreſſa ſiſtatur, liquet ſane eum ex inferioribus veniſſe. ο venæ di-

Sin vero contingat, non in venæſectione quidem, ſed alio§ν infortunio, venam vulnerari, ut ſanguis ſiſti nequeat, vena Diſciſſa tranſverſim diſcinditur: unde, cum non amplius ut antea 7“que per tendatur vena, ſurſum& deorſum diſciſſæ partes in carnem"eumn trahuntur, à qua carne comprimuntur occludunturque ve- ,, 8* næ oſcula, idque tanto facilius, quod per vicinas venas ten- Taes fas patulaſque moveri ſanguis his occluſis poſſit. quare& eam ob cauſam diſciſſa minori arteria tranſverſim, hæmor- rhagia aut inflammatio non ſuccedit.

uæ cum ita ſint, omnibus arbitror liquere, ea quæ in ve- næſectione accidunt, aut comprobare circularem ſanguinis motum, aut ei ſaltem non refragari.

Sed cum alia quoque nobis objiciantur, excutienda& ea Sanguinem ſunt. Et quidem quod ſanguinem per venas non ex arteriis, partes nul- ſed proxime ab hepate venire eo comprobant, quod partes ²æ per ve- quædam ſanguinem accipiant,& ab affluxu ſanguinis tumo- 2* ehe res patiantur, quæ arterias non habent inter quas pleuram/ 22, 21 9 numerant. Verum non ſequitur ſi partes arterias non ha- 3 65. bent, earum venas ſanguinem ab hepate non vero alibi ab ar-

teriis accepiſſe, ut enim diximus ſanguinem ex zete me- ente-