Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
37
Einzelbild herunterladen

Ruit Pu ta

k Galtancnt, rcüijugnin.

m conlttudhn Aem Lolopimr 2= dindte cun u.

D, qumthm

2.

e onis encong,

dr torumaitel t Ulxor Ja 1=k phulberöp te eſul Mognean

T s prelo inii

4

e eriun Leoüi

A u WSNA.

edgris cunnl,

*

jjer

IrjuNxruM ante prælium indicit O- tho, XII. 8. 92. Jejunat ſæpe totam he- bdomadam præter feriam quintamn Otho III. XlIV.z 46.

Ignavia Principum anſam præbet ſe- ditionibus XII. z. 42. Carolinos Gal- liæ Kegno exuit. XII. 7. 89. XIII. 5. 51-. IMPERATORHIS hiftoria noſtra oſten- dit Covſtitutionem, qualitates& pote-

ſtatem. Quoad itſluutionem. Impe- rator Virtuoſus à DEO cſt Xl 3. 10.

per coronationem demum accipit Regis titulum X I.2,18.] egitimus eſt etiamſi à Pontifice non approbatus. XII. z. 41. Quamvis malé Pontificii Henricum Aucupem propter inter- miſſam coronationem Pontificiam e Catalogo linpp. ejiciant. XV.. 19.& electos Keges non Imperatores à Pontifice non coronatos nominent XIII. z. 8. Qualitatibus Imperator fulgeat conſpicuis; imprimis ſtudio tranquillitatis XI. 3. 13. Virtutibus Henrici, Xl. 3 8. 9. 11. Othonianis XII. 15. 165. XIII. 1. 2. Sciat conſilia

pacis& belli. Xi. 9.4 1. fit anctus,&

in Keligione purus; cùm& Otho M. ſanctiſſimus fuerit vocatus XII. 10. 109.& Henricus II. orthodoxus. XV 9 91. Sit omnino talis, qualem expo- ſcunt maligna tempora XIV. 2. 16. An his etiam parvuli KReges annu-

merandi? diſtingue tempora. XIV.

2,19. Sciat, ſe non moleſtiis modò&

1 N DEͤI. periculis; ſed famæ etiam inimicorum & amicorum pariter fubjici XIV. 2. 21. In quibus, ſicum Ottone, ſe gratià DEI Imperatorem eſſe imperterritus

recordetur rectiſſimè faciet XlI. 8. 9r. Vide qualiter deſcribatur ex mente

Senecæ. XIV. 6.109. Poteſtate abſo-

lutà utitur Otho M. XII. 11. 120. Ea

paulatim diminuta; an ab Electoribus

Majeſtatein ad ſe trahentibus? Arni- ſæus affirmat XIV. 6. 110 Imò Ponti- fices callidè ſe primò pares Imperato- ribus, poſtea etiam ſuperiores fecère. XIV. 5 86. Fridericus I. Monomachiâ obtinuit, ut licéret ſibi judicium capi- tis in Germaniæ Principes exercere extra rei Principis ditionem XIII. G. 66. Imperatore Collega cavetur Re-

gno interregnum metuenti. XIII. 1.

I1. Vide an cum tantàâ poteſtate con- veniat Imperatorem coram Epiſco- pis in genua provolvi? XV. 9. 8.

IMPERII Komano-Germanici vide- bimus augmentum, detrimentum,& adminiſtrationem. Audtum fuit ſub Imperatoribus Saxonicis quidem valde; Illis Imperio, non cognatis, quæcunque ſubegerunt, addentibus. XII. 15. 164. ſed etiam diminutum.

Henricus Auceps illi adjecit Lotha-

ringiam, Burgundiam,& Arelatenſe Kegnum XI.7. 33. fines verſus Galliam ampliavit XI. 8. 35. ultra Eidoram in Cherſoneſum Cimbricam extendit.

XI. 10. 52. Otho M. Bohemos& Un- e 3 garos

4 7

L

5 3 4