= dAu. 3 : Iüben d l atſah
12 Sciitor e — Concluli HAnitos ehehh *, Uradare, nlem, gahn — ucceflirun 8 ra perium dun noridemmen * acdhibnnan 1= nnjorsſc A causa. Mal zoriginen0i = laſcridurdan⸗ 1.Au Dolocl, duna. t rotulert l a tiam Certuinn lI llixrrns wulll&Gram lenricum ihe
13. ſed ler i ofeet afunum P lubiatmend — S rimptbit dreböclans 7 Hecricad i
1 N D E r. 25
Conſtitutionis Othonianæ, aut Gre- gorii fiat mentio, eò à contradicenti- bus Electoribus electò. XV.. 7. Hinc Arniſæus diſtinguit tempora Electio- nis confuſæ& diſtinctæ. XIV. 6.] 31. & admittit quidem ſanctionem ali- quam ab Othone factam, valdetamen eam tum ratione numeri eligentium, tum ratione fo rmæuſque ad Friderici
II. tempore incertam. 130. Ita ut fir-
mior cjus ſtatus inter Fridericũ hunc & Rudolphum effectus; à Carolo IV. tandem fuerit perfectus 102. Quid de Pontifice dicemus? Utrum iſte an Imperator potiores in hac Conſtitu- tione egit partes? 118. Opinio ſanè invaluit, omnem Electorum poteſta- tem à Papà promanare 1 19. cum& in Naticani Palatii porticu aſcriptum le-
gatur. 120.& Gregorio XV. conſili-
unm datum fuerit, ut Bavariæ Ducem
adhortaretur, ad petendam Ele- ctoralis dignitatis confirmationem ab ipsè Pontifice, utpote quod ab eò hæc dignitas promanaverit. 133. cadem et- iam de causà inter alias Innocentius
X. Pacificationem Oſnabrugenſem
irritam pronunciaverit, quòd ſe inſcio Octoviratus conſtitutus ſit. ib. Sed huic regeſtum fuit; nullam de hac Pontificis confirmatione ante ſeculũ 13. factam fuiſſe mentionem 134. Sine his ainbagibus eſſe poſſumus, ſi veri- tati hiſtoricæ innixi Conſtitutionem Othonis& Pontificis negemus,&
slectionem conſuetudine paulatim irrepſiſſe aſfirmemus 126. cùm imò tali Legine Pontifex ab initio aſſenti- ripotuerit. 124. Sunt tamen inter aſ- ſertores Conſtitutionis Othonianæ, qui Papam Principibus retuliſſe O- thonis voluntatem velint 122. Cauſas internas aggredimur, ſubjectum nimi- rum& formam; Illud eſt vel occupans vel recipiens. Occupans eſt perſona eligenda;ubi nota, quòd conſanguini. tatis utiliter habeatur ratio XIII. x. 8. Sic magnis beneficiis Imperium affi- cientis Othonis Filio jure deberi pu- tatur ſucceſſio. ib. ob id facile Pilii ele- ctionem poſtulanti Othoni aflenti- entibus Principibus, cùm inſuper& Othonem juniorem ſingularibus in- ſtructum viderent Virtutibus. 9. Ha⸗= bita ctiam fuit potentiæ& Virtutis Saxonicæ ratio. XIV. 1. 15. Ita non tan- tum in Imperiò, ſed& in aliis Kegnis hodienum continuatâ ejusdemn fami- liæ electione docetur, in e perſonas eſſe dignas; nec neceſſum aliam adi- re; non tamen negatur ſic electio- nein quandoque fieri ee⸗dæνumib. Otho II. adhuc ſeptennis eligitur in Imperatorem XIII. 1. 9. Otho III. ad- modum parvulus; ſedvide quæ inde diſſidia? XIVI. 16. temporibus mali- gnis non puerum ſed virum expoſcen- tibus. ib. Germanum eligendum eſſe XIV. 6. paſſ. credentibus quibusdam Papam omne jus in Conſt. illã Otho-
d nis,
4 8“ ö 1* 2 4—ü 1 8


