1 4 denn — pul cnans rico lwem

1 r das ganu 2 d. hiu † abon an E vipt lng. 1 K= lunn derunas * minreiſinden B tädetegabll Eirssdectenall scufsIg in caualtel yerckiiß⸗ ra iſt in cimmhn Ie ne ali olmaa

—

a canſis delem JKurto.0.Ki

licita d N 1—, Kexisonee d. peciosh m iicauf,, ruldh itrenus Gta Sopri 5. wi kCerpte 4 1

hud

— —

homines excuſationem conſequeban- tur. 66. Auſtriæ Ducibus ſpeciali pri- „.A b vilegiò conceſio, quod per ſubſtitu- tum comparere potuerint. 73. Sanè

exempla ea non faciunt juſta. ib. cùm

ſaluti æternæ& publicæ ſint detrimẽ-

toſa 68. Recte propterea Academiis

ejicienda 75. cum largò damnantium commodo 72. quæ cùm perciperent

Turcæ, ca prohibuerunt. 74. Quæſtio

ſic erit inutilis: An ſtatus Imperii pro- prià authoritate ad duella provocare queant. 75.

DrSENTERIA quidam periiſle pu- tant Othonem II. XIII. 9. 99.

E.

BERSTENIO Comiti nupta Imp. Henrici I. fllia. XI. 2. G. ECcCLESIAM Brunswicenſem fundat Henricus XI. 1. 2. alias in Jutlandia in- ſtituit Otho M. XII. 6. 8. Item in Sla- vonid, Suecidò, Danid. XII. 13.146. Bambergensé Henricus. II. XV. 8. 69.

ejus fundationis adeò avidus, ut corã

totò Conciliò in genua provolvere- tur XV. 9. 8I. Alii alias paſſim, omnes tamen ed intentione, ut Cferici& Mo-

nachi continuò DEO pſallerent, non

ut veluti porci ſaginati in latibulõ ven- tri ſervirent. 86. ratione verò ſui, pu- tabant boni Imperatores, ſo gratiam divinam hac liberalitate conſecuturos XIV. 3. 49. animas è purgatorio re-

7 N D E 1 2

bus ultra 66.& infra 25. xtatis amnos

demturas fore. XII.13. 14r. quò ſæpè fictis viſionibus adducebantur. XV. 8.73. cœlum mercaturos, XIII. 2. 24. quod jucundã fabulà effictum poſt mortem Henrici XV. 12. 117.& Caro- li M. 119. Quapropter Henricus II. Eccleſiæ majorem curam geſſit quam Keip. XV9. 99. Omnes ditando eas quafi certarunt. Otho M. multas am. plis munivit privilegiis, imprimis ex- emptionis XII. 12. 130. XII. 13.1)O. inductus eò à Clericis ſuis aulicis.

132. Quantam carum curam geſſit

etiam bellicis in turbis Henricus. I. XI. I. 55. Otho II. magno conatu ea- rum fuſcipit curam XIII. 2.20. mori-

bundus quartam omnium bonorum

relinquit Eccleſiis. XIII. 9. 99. Otho

III. Eccleſiæ res apprimè curat. XIV. 3.32. 45. 54. Sic Eccleſtarum dives ſtatus à pietate jam egentium Regum. 33. Sed eheu quàm deplorandam li- beralitate ſua Eccleſiis induxerunt ca- liginem, XIII. 2.20. Largus enim Ec- cleſiarum proventus parum com̃odi

affert Rebuspublicis, XlV. z. 46. ipſos

Eccleſiaſticos turbat in devotione 48 Inde ambitio& ſuperbia, producens inſignia ſchismata. XIV.. 85. officia

per Simoniã extorquentur 89. juvẽtus malè informatur, negligitur diſciplina Ecclefiaſtica, certé cum prognoſtico labascentis Eccleſiæ. 91. Quaàm hor- rendæ eheu inter Clericos contentio- nes. ↄ3. quã effrænati mores. XV. 9. 87

2 3 cruen-