408 Henricus II. ri, nec in pace pacem eſſe. Quam extremam metamorphio- ſim, quam iniquam murationem ſi nenricus§. oculis luis vi-

deret, totus in lachrymas ſolveretur. Stetit olim ſub Henrico- nungaria, nunc jacet. Jacentem quando erigemus PE Tam la- befactata crudeli Turcæ dominatione nungaria, ut absque auxilio aliunde accerſito vix ſubſiſtere, nec toties attrita ex ſe

vires reſumere, nec Regnum internis deſtitutum viribus ho-

Kium potentiæ maximæ exiguum tempus reluctari queat. Sint Hungarorum calamitates nobiſcum communes, germa- ni amici ſimus, communi conſilio Erinnyn ac Aten Turci.

cam, Regnorum Chriſtianorùm peſtes, arceamus. Qisque, quod habet, candore Chriſtiano in medium conferat, ut hine membra unius corporis myſtici mutuò ſetvemur. IIt olim⸗

Marcellus haliæ enfis ab Hannibale muncupabatur, ſic No- men divinum faciat, ut LEOPOLDUIS Pannoniæ enſis, imò rotius Chriſtiani Imperii gladius, contra Heluonis Turcici Cudat infelix Pannonia omne ferrum in gladios, omne aurum vertat in lanceas, con-

fatalem gladium ſit maneatque.

tra Chriſtiani ſanguinis inexplebilem Cyclopem, ut tandem b

sedeat in veterem Henrici aut Stephani Sancti bannoniam.

XI.

Duobus ante obitum annis expe⸗ ditionem ſuſcipit contra Græcos

& Saracenos, qui Apuliam&

Calabriam tenebant; Capuam

hoſtili manu occupatam recupe-

rat; Trojam urbem in Apuliæ fi- nibus ſitam quarto menſe expu- gnat omnemque regionem ab in- curſione hoſtis feri defeniat.

b b Magno

—

m nß

Aer WItes, andenſat alnbant. nfe aux ſeemes! nlone ce äiputito etipre gritites ababeb Mlquo woaktum unheisc tuptinci Neritod Uidus,& eosdeho Ktrerom

bendi

Rexped imnciy bierulte pllin ul mavr

. ananbe

mgusen mnosai

dfrat

Norenti

ſlentn hnas Dano

kraad