9. duunneu 50 n Pa, ne& chionon) 1.1 vis a nlimuſe 854 vrenauam bia e mraina
1 1
ds uatfatau tias diafunng ſie’ ennttou
ee d onns cuc, um Ka icnuneo dis a cznaioktge wei zmaojkt t d En ento wim „4 umin hhe mn Lim b1 3 terwict nt Ea idepuckich & ummämfi „ e gimil M at ² bojot 4 el iltus eigie. „an n Armolot
e ainanii MA
on am eulturbyn.
Henricus II. xicus Erancofurti àA repetito cum Boleslas fadere auſpicatut eſt, etſi palam eſſet, nulla illius pacta ætatem tuliſſe,& pacisſemina byeme jact aper aſtatem ſæpius in bellum& ferream meſſem ma- turuiſſo quæ levitar cum vindicanda porius quàm alenda vide- retur, paſſus eſt tamen Henricus Budiſſinæ de pace agi, pulchri- us ratus parcendo imperium quam vincendo augere. I I. Kal. Feb. fœdus ittum eſt, conditionsbur tempori magis quam æquitati attemperatis. Profuit tamen Henricoſummum jus clementià molliiſſe, Id tum Diermarus ſtatim initio libri ſeptimi five ultimi expoſuit, qui de hac Pacificatione Budiſſinenſi ait, eam fadam, non ut decuit, ſed ut fieri potuit. Itaque Pax ut fieri potuit, Budiſſinæ ſancitur, ubia parte Cæſatis aderant Gero, Autiſtes Magdeburgius, Arnolphus, Epiſcopus Halber- ſtadenſis; Hermannus& Dietericus, Marchiones Mifniæ, Fridericus Comes. Pablicata Pacis capira,& cum ſacra- mento firmata, ſidem non imperrärunt Miſecenis,(Micisla- um& Miſti vonem etiam ſolent nominare) quem Patre Bo- leslao in fata conce dente re bellionem renovaſſe& tributa per-
negaſſe notat Cramzius. Duxit in illum Imperator, S armss a. Sax.33.
perdomitum docuit non temnere Majorum conſtituta. Perpel p. 99. li debet, cui non aliud perſuadendi genus placet, ut in ea pa- da concedat, quæ conſilio alio non valitura erant. Semper illa conſilia jucundiora, quæ minus itritatis animis poſſunt expediri, quàm quæ adauctis iater arma infeſta odiis abſol- vuntur acerbiora. Acerblor erat& amarulentior Boles- laus cum Filio, quàm ſperàrat Henricus, in quo Rege tanta enituit modeſtia, quàm velidiotas invicem non præbere pu- deſcerer, Hoc in bello Polonico ſatis habuit calamitarum Bohemia, quæ modòP lono favebat, modò Cæſari, Ducibus Bohemiæ invicem ſeſe lædentibus. Divertemus pauliſper in Bohemiäã, viſuri verbis Brunneri;quàm walignè ſupplanta- verit Boleslaus Polonus Boleslaum Bohemü, unde comigerat materia belli amplior. Id verò ita deſcribit: Noviomagi feja- nii feriis Bladematium, cui Bojobæmum regendum dederat, fa- to functum intelligit Rex Henricus. Ia Boleslaus tempus ſu-
F um