ſahr nn ſolenan Ren Chutten neu lun on fi 1 T relinnu

eanz loker delne

* Jenſ. Uaun nnruun ſl A, C ſheun 1

— uutl han

ant) ean e run unm.

EK nia lmyu

en wntt ani E. eame irai

ielimiijiun A uedium, A.ga Slanle m yN Hrin

A hienni D u mielnde⸗ u Heniu hj iar darne, Mnudlnumn 8 eliter ynnunn S üt retbt A

üt Canäun

ehu 4Dan burisgruan ☛7 avuuntumt eezit une Dar, bus m palenun

( uan 3

, quitesth,

Henrieus II. 27

gio nis oblitus, primò quidem gentem inulorum( andalo- rum ta pars fuit) per avaritiam opprimens ad necehitatem re-

ſumendi Paganiſmi coegit, deinde per ſuperbiam beneficiorum immemor totam ſecum ad rebellandum Caſari movit Saxoni- am, Noviſaméè inſurgens in Chriſtum Eccleſias oppugnavit, præ- cipuè Bremenſem quæ& ditior erat eo tempore cæteris,& Ham- burgenſem, quæ remotior videbatur a manu Imperatoris. Con- ferantur hæc vitia avaritiæ ſive rapacitatis, ſuperbiæ& impie- tatis, ut habeatur& cauſa belli,& iconiſmus Bernhardi, quem aliâ oſtendit picturà idem Craniz ius 3. Metrop. 5.p 88, ubi in- cufat gravem manum Saxoniæ Duais Bernhardi in exigendis trihutis ab gente Vr andaloram populum nimiis penſionibus ve- Ctigalin gravantis. Piaculũ inDeum commiſeret Bernhardus, uum prohiberetur propagatio Chriſtianiſmi effrenato ejus

feritatis modo; Bennone, Præſule Aldenburgenſi, non modò

nil proficiente, ſed& ejus ſucceſſore Meinero, quibus, etſe uigiliter inſtarent populum Il' andalicum ad juga Chriſti revo- care, obſtitit Tributorum ac Vectigalium gravis nimium exa- ctio, ut non magnopere proficerent. Quàm hoc deteſtandum in Chriſtiano Principe, ob cujus rapaces manus factum, ut Vandali occluderent oculos, ne viderent aures, ne audirent. O miram malitiam, quæ periculoſiſſimam avaritiam noluit negligere, ut publicis commodis Eccleſiæ ſubveniri poſſer. Quanta acceſſio tributi, ranta attritio populi. Auxit Bern- hardus tributa& reditus, ſed imminuit religionem Chriſtia- nam. Corraſit pecuniam,& emunxit religionem, labem ma- gnam Chriſtianæ religioni aſpergens. Suum commodum uæſivit, cum incommodo Chriſti. Suo incommodo publi- cis inſerviiſſe comodis bene merentis fuiſſet Principis. Prin- cipum dura regnandiratio recentis fidei VVandalos& Scla- vos meritò pervertebat. Qui Ottonum Gæſarum bonitate Chriſtianam fidemſuſceperant, mox deficiunt ab e ex incivi- lirste Principum. Qux ſub Adaldago plantata fuerat Eccle- ſia VVandalica, ſub ſucceſſore Eduardo creverat, mox in ips-? fuit herba ſuꝑpreſſa. Oſtendit id Crantzius 3. Metrop. 30. D 2 k.77.