Catal.

Epiſc.p.

So.

2 Henrieus II. omittere eſt coathus, Germ aniæ pacandæa incum bens, Bolerlao Sla-

vorum Rege deleto. Anno demum 1013, ſolicitante ArchiEpi- ſcopo Mediolanenſi Arnolfo auxilium, à Cæſareanis vincitur Ardoinus, Papia que occupara lubjugatisq́ue rebellibus coro- nam ab Atchiepiſcopo repetit Cæſar. Sequenti anno 10ræ à papa Benedicto VIII cum conſorte Chunigundaà confe. cratur, rediensque in Germaniam Babenbergæ Pentecoſten celebrat. Beneficia Kegis in Papam Benedictum maxima fuere; qui tunc Cæſareas Henrici Il partes tuebatur, namex

pag. 142. Platina diſcimus, defenſore Hentico rebus in omnibus ulum

1. 8, p. 189

fuiſſe;& Sigonius notat Papam hune Benedictum federe cum Henrico Rege amicitia juntlo ingruentes in ſe inimicorum procellas facileè᷑ ipſius auctoritate ſuſtinuiſſe. Cum Hentico Il. in Italiã proficifeuntur Ruthardus, Epiſcopus Conſtantienſis, & Burcardus, Abbas Sangallenſis, quos ambos peſte in ltalii ſublatos fuiſſe ſcribit Bruſchius. De utraque expeditione le- gantor Bitmarus lib. 6. pag60, 61. 81.& lib. 7. p. 8, Dreſſerus Millenar. 6. pag.310. Sigonius ejusq́, perpetuus imitator Pe- zelius. 8

III. Vandalos à Chriſtianà fide deſci- ſcentes, atque Epiſcopatus Ma- gdeburgenſem, Miſnenſem& Merspurgenſem ſurſum& deor- ſum vaſtantes, coërcet.

IN* Regnis& Imperiis nihil frmum; nihil, quod ſit ab omni

parte bearum zunihil, in quo queas tutèò confidere. Hodie, quod exhilarat, mirumꝗq́; in modum placet, alio tempore con- triſtari poteſt. Qui hodie elatus fortunà incedit, ſeſeque

ambitioſiüs venditat, cras humi ſerpit vixque ſe tueripoteſt.

Vehementer Othones lmperatores gaudebant, illisque nil optatlus