26 Henricus II. gelius,& tidendi, qui odioſiús hic reclamant. uoccert?

eſt ſapta jurisdictionem, jus dicere in Cælarum ſceptra, quaſi

jindecorum nomen ſit, niſi à Romano Capitolio titulus ha- beatur. Majeſtatis auguſta ſfedes non alibi auſpicatius conſe-

ectabatur quàm in domicilio proptio, nempe Germanid, ubi Imperatoria tum gaza erat& pretioſiſſimus Principum the- ſautus, qui necà Latio ſabvehebatur, nec auro Latetanenſi parari poterat. Non titulus Imperatoris metiendus erat ex augurio Hetruriæ, aut latifundio Latii, non ex quorundam lia. lorum linguâ incon ſiderata, ſed fide, benevolentià& Autorl. tate Principum Germaniæ Domüsque Auguſtæ Ptivilegio atque immunitate.

II. Duas in Italiam expeditiones fecit, unam infelicem, alteram felicem, contra Ardoinum, Eporædien- ſem Marchionem, qui ſe Italiæ Re- gem fecerat.

T UIrbæ, ſchiſmata, dividiæ, rebelliones, in ftalia immaniter J. vexdrunt Reges,donec tandem triumpharent, quamyvis manum nondum darent Itali. Vicarius Iiperii erar in lialià fub Othone III. Malateſta, prima Malateſtatum gentis gloria, ral. de- notante Eeandro Alberto. Ochonis mortem triſtes in la- ſtr.p.4r liã ſimul& Germania motus ſunt conſecuti. Initium turbis 844·4 jedirt in Italia Ardoinus, in Germania diverſi Principes, 9 mnes ex ihvidia aut ambitiane. De Seditione Italicà Ditma-

4. Chron, tus: Longobardi audito Imperatoris(Othonis TII) aiſteſſu de p. 43. Iuturit nil ſoliciti, neq́; de dignis pænitentiæ fructibus tupidi 1. Epift. Hardwigum ſibi in Regem elegerunt, deſtruendi potius gnataun 462.h. Artis, qadm regendi Thraciam ſuo tempore Iſidotus ait fuiſſe 7. Tuν νρφρκνοεν rhu&sεꝓτινρ ttuum ac eenſuſianum aneari