5 ² 1Hu 1
cetneſe, id 1ad Otam p r ereiſornn ds edunme, 1 1 etan Norke 0 ddotüslena coſt Sonis tauhi 8 E= Kqutent. lci renecing il d r, waun nä r ſcinriſoba
ed m nicht e8,= Neniah
Sargtinſm
bi end eqponm
le! ebaidunen
m Hiinei
r* tidens diſg „ cken han a eriuw u „ e ludtn renai
gzenütm
A vu Ui- 5 g Eum alten 31„aatuot otſ3 (—n i dina voteſtetonti lwanhi
2. sel, 95
Affini, nefas ducerent, per Sigefridum, Northuſanum Comi- tem illud ſine dubio facinus perfecerunt, juxta verſus: Cuſpide transadigit collum Sufftidus Echardo;
Stc fus qui vi olant, mors violenta rapit. Memorabilis Antagoniſtæ ruinam deſcribit Ditmarus J. 5. p. 72, 53,& concludit: Solus(cæteris vel vulneratis vel occiſis) repugnat Ekkehardus, Vir domi militiæque laudabbilis, cui Sig-
Fridus haſtà fortiter emißà, nodum cervicis infregit, terramqve
oppetere compellit. Quo caſu protinus perſpetto alacriter omnes irruunt, caput amputant,& quod miſeri, funus prædantur. Per- acto immani ſcelere percuſſores læti& incolumes redeunt. Ingens ornamentum Ptincipnm ſolatium que Germaniæ fuiſſet, in- vicusque manfiſſet, ſi felicitate ſuã contentus vixiſſet, nec in
Henrieus II. I1r
certamen hoc deſcendiſſet; ſic n.numeros omnes præſtitit, ut
de eo Ditmarus dixerit magnis elogiorum ornamentis: Hoc tantum ſcio, quod decus regni, ſolatium patriæ, ſpes commiſſis, ter- ror inimicit, ac per emnia perfectiſſimus foret, ſi in bumilitate ſo- lam perſiſtere voluiſſet. Hujus vitæ curſum quàm probabiliter egerit, hoc etiam teſtificatur, quod Milcienos a libertate indita ſervitutis jugo conſtrinxit, Bojemiorum Ducem Bolizlavum, ui cognominatur Ruffus, ad militem ſibi, aliumque ad amicum familiarem blandiciis ac minis adipiſcitur: ſuper omnem Tu- ringiam communi totius popali electione ducatum promeruit: Comites verò Orientales, paucis tantum exceptis, regnumq in ſpe habuit. Quæ omn ia ad tam miſerabilem haunc detraxè re fi- nem. Si moderari fortunam potuiſſet Ecchardus, Principum longtè cariſſimus nenrico totique Imperio fuiſſet; ſed dum factione trahitur, necin ſuam factionem pertrahere poreſt animos Principum in duobus Principum Saxonicorum Con- ventibus, Fraſano& Werlenſi, ſeque nihilominus pro Rege palam fert, notante Ditmaro, hinc viribus, illinc inſidiis ae technis obruitur, nam de primis Comitiis ita ſeribit, nobis non prætermittenda: Principes Saxoniæ compertâ Senioris ſui (Ochonis III.)necs immæaturãâ, ad Fræſam, Curttem Regiam, B 3 quan
1.4..45.