Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
6
Einzelbild herunterladen

5 Henrieus II.

5:Emmetani c. 13. p.84, ubithythmos quosdam germanices, tineis& ſoricibus arroſos, è vetuſto Godice profert, de e⸗- dem te. Viſus eſt& alius ſacro quodam furore agi, agitari Numine, de quo, quam in literis Dietmari narrationem repe-

rimus. exponemus. De Duce Heurico poſt mortem Iperatotus

1,5. p.·5.

(Othonis III.) euidam ventrando Satri revslatisne diuindſis dictum: Recordaris, Frater, qualiter cecinit pspulus: Domino na- lente, woluit Dux Henricus regnare, nunc autem debet Hanricus

di vind prædeſtinatione Regni curam previdere, omniaq́, qua at divina vel humana pertinebhant. Si iſiones non ſunt celandaæ, ſi ſomnia idonea cenſentur, ut non omittantur,&nos nattate voluimus, quæ literis hic mandata ſunt, lectori linquentes ſaa judicia, quæ varia ſcimus eſlſe, aliis veram, aut ſi vera non eſt, veri ſimfilimam narrationem amplectentibus. Dei hie ſam.

mam præord inationem cum Ditmaro agnoſcimus, de Viſioni- bus& ſomniis non ſoliciti. Deus Henricum præ cateris ſibi,

ut cum Ditmaro loquamur, tunc eontemporalibus, nollent vel- tent, ad regnum promovit. Deo favente obtinet Regnum

Menricus, malè interim precãtibus iis, quibus dolebat efflore- ſcere conſilia Bavari. Dei indulgentiſſimus favor dare& im-

ponere ſolet diadema,&, ut ad felicitaris faſtigium emergatut,

addere mentem Rege dignam. Callida homnum induſtria nilagit, ubi Deus non adeſt. Docente eodem Dirmaro, nula in hoc ſeculo eſt dominatio niſi à Dominos& qui ſe contra tam eri. git, divinæ majeſtatis offenſam ſubitò incurrit. Non defuerat

Numen Hanriceo, nec induſtria deerat bonorum Principum,

qui de gubernaculo regni conſultuti convenerant divetſis lo-

cis; neque n. velut canon quidam eligendi petendus eſt ex

Conſtitutione Ochonis III. aut Sanctione Pontificis Gregoril

V, quam opinionem non admiſimus imuiſtoriâ Otbonis Ill.

& in quàâ fallu uatur, qui enricum II. fuiſſe primum ajunt, qui Canonicàâ formaa certis Electoribus, ab Othone aut Papa

conſtitutis, electum fuiſſe perſuadere voluerunt; nonn de-

ſunt tam èveteribus quàm recentioribus, qui innituntur per- ſuaſionide Henrico primùm per certos Electores deſignato Impe-