725 Otho III.

Tom. YlI. anno1002, demonſtrante Baronio. Inter prudentes ſimulac pag.3.4- fortes labores, quibus ſpes erar Italiam, magnis fluctibus cé. 1 8. cuſſam, reſtitutum iri, juveneſcens Hercules noſter cecidi⸗, a

quem non vitæ ſed gloriæ ſpatio metiri decet, omnium Ger- 1 manorum ore venerandum Principem. Vita floridi Princi- p pis non annis ponderanda, ſed virtutis ſtudiis& gloriæ incre- 4 menris expendenda; nec Rex qui diuhoſpes mundifuit, ſed— quiglorioseè vixit, putandus elt vixiſſe latis. In ſtadio obſerva- 1 tur, non quamdiu quis decucurrerit, ſed quàm benè. Intuea- n murautem vitæ terminum, de quo diverſa ſctibentium opi- nio eſt, alii p. veneno obiiſſe, alii morbo naturali volunt. In- cidiſle in inſidias mulieris malæ Creſcentii vulgata opinio eſt, 1 de quo ipſa quorundam Hiſtoricorum verba ponemus. Pocu- 1

lo venenato id factum alii ajunt; alii chirothecis veneno tin-

ctis. De poculi pharmaco Sigebertus ad A. 1002.p.†o. n Ouia uxor Creſcentis Imperatorem ſpe regnandi ad amorem

ſui pelleerat, dolens per ejus deceſſum venenum ei miſit, quo ile conſumtus inter remeandum in talià moritur. Eadem vetba repetit Vincentius Beluacenſis 24. S. H. 108. f.] 45. b. Eodem 4 modo Cranizius 4 Sax. 26. p.94: Dxor quondam Creſcentii, mulier procax, Imperatoris animum in ſe pellexit,& perinde miſ- 4 b ſo poculo neſcio in quos uſus(ut prætenderat)confetto Imperato- 1 rem veneno extinxit. Mortuus eſt ergo Imperator Roma, ſea cadaver exe dis viſceribus, ut imputribile maneret, reductum eſt 1 in Germaniam. Idem 3. Metrop. 45. p. 46: Currebat mile. Imus tum à Chriſto annus,& Imperator Otho 1. qvum jam tertib Romam cum exercitu petiſſet, immaturà morte raptus od-— cubuit, venenieut ferunt, potione, ſabſpecie amatrii poculi artte Italicã, De eodem ſcelere Joh. Trithemius Chf. Hirſaug ad A. 1001. p. 44: Dxor Creſcentis, mulier ſhecioſiſſima, in altuuu

Venereos Imperatori duqum conſentiens ſpe regnandi cum ſe rel⸗ 6 l4 Imperatorem abiiſſe conſpiceret ac doleret, poculum ei ſubar⸗ dinat venenatum, quo ille hauſto in Italiã inter remeandam mae- ritur. De eadem malitià Mutius in Chron. lib. 14. p. 105. Ot ho elapſus? manibus Remanorums, opera& induftrià Princi⸗

pa„

„*