Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
117
Einzelbild herunterladen

14 algafe, k wenan Aue an . oridun 8. ketraan 1= uam ketnag, naranch bte Ga uionekta A caltaln et; leced 1* natemgen⸗ 3en f. loan an dimon zin Eicens: A en ehas nitui 9n Deomus 1 akadena 1 Xratianuyu

d dwmuin

amfuſean t en centülllan (⁴‿ popviifam au vizelam P ote ranztt (* un igfenn 11 an Punſt 1 wininiuſu 1† 1ipiſtoln g 1 toptiaſttti 4ims wphtihm bi jntetabih M curaminnh

e uybitrttun i

pie

6

Otho III.

rſet, qui cum res minimas ac futiliſſimas deſcripſerint,& ad po-

ſteritatem transmiſerint, rem tanti momenti filentio prætermiſé- rint, id quod mihi tamen veriſimile non eſt, maximò cum Ponti-

ſices de hàc inſtitutione Eleclorum aquè ad de translatione Im-

perii in omne ævum gloriari potuiſſent. Addit& alias rationes ibilegendas pag. 912. 913. Singulari gratià valet Innocentii

ad Berchtoldum, Zeringiæ Ducem, Epiſtola, è qua Juris Cano-

nici concinnatotes caput XXXIV. tit. IV. primi lbri Decre- talium perfecerunt, quà quidem electionem 1mperatoris ad

Germaniæ Peincipes pertinere affirmar, Pontiſcis verèò Ro-

mani eſſe addit electum examinare, approbare, inungere, con-

fectrare. gic rebus ſuis autoritate ſingulari ſolent providerez- cumque in rebuſhonorem ſedis atrinentibus eſlet providus maximè Daronius, magnus ille Annalium conditor, ſi ſappetias habere potuiſſet ex antiquis monumétis, quæ omni labore ex- cuſſit, adjutus amultis aliis, de inſtituto à Gregorio V. aut Ot- tone Collegio Septemvirali, aliam opinionem, quam tamen meritò repudiant plerique, non elegiſſet: contra cujus dictata de Innocentio examen Lim næi in Addit. ad lib.;. c.l. p. 2 7F2² ad p. 2 8B. commendamus& fepetimus verba, quibus Cardina- lirelpondet D. Joan. Paulus windekius, Theologiæ Profeſſor

122

in Academià Friburgen ſi: Quus in animum inducat, hoc ve- de Sledtor.

rum eſſe, cum hufus tam amni ævo memorabilig inſtitutionis Ele- c. 8.

Sorii Concilii, nec Alula Cugdanenſus F ynodi, nes Imperii, neç ul- lus Hiſtoricus ullo verbo faciant mentionem? Quis puter rem

tanti momenti alto ſilentio ſepultam fuiße datâ operã? Quiad?

quod nec in Romanorum Ponttficum AAnnalibus, qui Romæ ſu- perſunt, nec in ullo Inſtrumento, quod ibi extat, res tam inſiguis conſignata reperitur. Seilicet di viſius ab orbe Britannus,(Matth. Pariſius in Chronico)melius ſcivit, quid Lugduni à Tontifoe factum ſit, quam ipſi Romani, ſtali, Galii at Germanz qui fre- quentes confluxerant Lugdunum. Præterea Matthæus nullam ſuæ narrationi fidem coneiliat. Divit in Actis legi; vid. Alia canfitta memorat, nulli unquam nationi cognita ac audita. Sed- P. 33 melius

P. 22, 1