— iiam in E hoc h ſa traaunm 2 Nugeuuuch vius ſaudn dm jurta ſu les in edon
e aliquid, h tmankm!
—* eligaura — lo, dronuu
— em diileth b
um ſanag K, quitel m unieu h ce aulus 33 a llet exciſt. * 1 lLupol
1an po ſecelliun
m= iſt aderna ze conledlue eigenä Renn)
1 ncipes bem X, gtlka kan am. Helb 4 oueraLapis larmuu, nltituuonal
* wolumnanl „ Actbuk
gius unbs
— inprinidi ſe, unf
rmauin 4
Otho lII. 125
nem nullo prætextu ad ſe Pontifices poſſint trahert,;uin multi eo- rum apertè ſint faſſi nihil illud ad ſe pertinere, quomodo Pontifex potuit præſoribere Germanis rationem eligendi Reges? Specie uandoque bonà obtenduntur Decreta& Inſtrumenta, ꝙ ipſum an ea habuimus in Othone l. quæ ſuppoſititia ſunt,& ſuopte ſpititu ſe vitioſa produnt, maximè cùm pro Paparum dignirate& famà, quæ fere eo tempore ſubleſta fuit, præ ſe ferant colorem examinaturus que Bellarmini ſtudia Matthæ- us Dreſſerus Tractatum edidit ſub titulo, de tranrlatione lm- erii Ram. à Græcis ad Germanos, inſtitutioneq́, VII. virum Ele- ctoralium per Pontificem Romanum,& inter alia contra Cardi- nalem, quem peculiariter ſibi confurandum ſumſit, hunc in
modum diſſerit: Non ſatus habes imperatores ita Pon tifici ſub- F.
jicere, ut abipſé autoritatem Imperialem accipere cogantur; ſed VIl viros etiam Princtpes ſic ad pedes ejus ſubjicis, ui inde jus eligendi Imperatorem habere dicas; quod ut indięnum eſt Ger- maniæ Principibus, ſic are& veritate alienum. Eifin. nonnulli
inveniuntur, qui à Gregor., vel ³, VII. viros inſtitutos eſſe ſcri-
bant, tamen id in aliam partem accipi non debet, quam tunc tu- lerunt tempora; in eum enim locum res addulta erat; ut ad P. Rom arbitrium, nutum atquo numen omnes Chriſtiani ſeſe fin-
erent& accommodarentzitaque factum eſt, ut quicquid memo- rabile in orbe Chriſtiano gereretur aut fieret, id omne ad Pontifi- rom autorem referretur. Ot lmperatorum, ſic etiam Elettorum dignitatem ſibi acceptam ferri voluit,& quicunque ſcribendi pantes ed de re ſibi ſu nſit, eum ad tempus oportuit ſiylum accom- modare. Non opus eſt his ambagibus, ſi negas inſtitutionem referendam ad Ottonem III. aut Gregorium, ſicuti ex Hiſto- ricis probatis Hiſtoricus Dreſſerus facilè poterat animad-
2..
vertere, unde poſtea ſeribit: Etſi non deſunt mihi teſtimonia F.7..
Chronicorum Germanicorum, quæ ſeptem&lectores eos, qui adhuc ſunt, inſtitutos ab Ottone III. dicant; ushil tamen in re non ſatis exploratà afirmare audeo, ſed paulatim& ipſé credo dignit atem Electoralem ad VII. viros, ſive Principes ſeptem,& ad certas fa- milias devolutam eſſe. Hiſtoriæ veritas minimsè aſſentitur ace
P 2 alicu-


