Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
100
Einzelbild herunterladen

fortunam populi in ruinas aget. Tamdiu ab iſte pericalo aberis bie populus, quamdiu ſciet ferre frænos, quos ſi quando abruperit, vel aliquo caſu diſcuſſos reponi ſibi paſſus non erit, hæc unitas e bic maximi Imperii contextur in partes multas diſiliet. Electo- res Imperatori Aſſeſſores dati, qui Imperatori debent aſſiſte- re, ut femper Auguſtus ſit& maneat. Id intendit Cuſanns 3. de(onc. Cath. 30. pag. 65 8. ubi nævos ſimul Electorum o- ſtendit, quibus deftruatur Imperium. Ei, inquit, alia Im⸗ perii deſtructlio, quoniam quum Imperator ſolum adminiſtratorin utilitatem Reipublicæ exiſtat, ſæpe per pacta Elestorum, ſus quærentium, intrat regimen. Fic ſit, ut dum Elellores ſua quærunt, ita ſibi credità pateſtateæ abutantur, quod eis eonceſſa pot eſtas pro bono lmperii, in ejus deſtructionem convertatar. Quomodo autem ſalutariter& ſine nævis Electio alicujus Im- peratoris per vororum numerũ inſtitui queat, capite triceſimo-

pag. 66 4. feptimo docet, in qvo ſuo cõſilio adeò ſibi placet, ut ſi ſecun-

665.

dum regulam à ſe conſcriptam electio fiat,, multa ſingularia

cap. 38. inveſtigari pofse in Conventibus Principum putat cum ma- pag. 665, gna ſfalute Reipublicæ. Oſorem electionis in Germanis ſe

præſtar Bodinus Method. hiſt: pag. 287.& 404. Electoresq; jura majeſtatis paulatim in feſe ttanstuliſſe ſcribit a. de Rep. 6. pag. 358- imò Arniſæi ludicio poteſtasilla CæſareaElectorali

2 Relekk IIla ordinatione firmatà imminuta videtur. Mutatioinquit, Polit. 6. Jurium& Legum Imperii in eo potiſſimum mourento quærenda ſrst. 5. el, quo invaluit autoritas Electorum. Quantum enim abſoluta num. 9. Imperatoris poteſtati detrattlum fuit, tantum accrevit Elertorali, pag. 885. G ceterorum Principum. Imperii Romanò: Germanici cor-

pus in cognitione ſummicapitis, atque membrorum, conſi- ſtit. Venerandi Imperii caput eſt Imperator, qui univerſi

Chriſtiani orbis Ptincipes auguſta præeminentia ſuperat.

Ampliſſimæ hujus majeſtatis ſplendor, prout ſe habere debet, nonex Majorum throno procedit, nec ſangyvinis privilegio, ſed liberrimo etiamnum oonfertur Eligentium judicio, ut Im- perator Imperio ſe magis obligatum agnoſcat, nec Regni Or- dines, ac quicquid infra ſuam fortunam eſt, deſpicatui habeat.

3 Electores