* oſtro ll 1

res odioit 6

vimtt neuſt Dnhutſu Fen

euraun zan

Ni Alerſhann

e whn i

RUi- u

Ami vnninn 1r z4b bualſ

unden einn

virumegnie tejieit unde,ſ

ue latisfacegt

uin Mogun- Widlarchimn cria remean

im frmituunj Dovel.& Ow umatqpelcn Herialibasbih epreſſis oy übi com ben reſgent aliſein

vita. Adibe 17 lpultbnl Qus annit tan' maſor um it diehu Doli hb, utrazui- militj nuf⸗ 1

1. 3 ertita 1

h

Otho III. 29 jaxta ſatram urbem Ravennam regalia caſtramatatur eſt. Aecepta ibi Legatione, a Komanis miſſa& dimilſa honorificè, inſequi- tur,& Romano more e gregiè accipitur; deinde magno gaudio omni-

.. 5. 4. 2.. um Imperatorium attigit apicem. Lætantur cum Primatibus mi-

nores civitatis, cum afflicto paupere exultant agmina Liduarum, uia novus Imperator dæt /ura populis, dat jura novus PDapa, qui reg ali ſentensia datus fuerat Romanis, petentibus tunc Regem eonomine per Nuntios. Habuit itaque quod experiit Ocho, ſtro- phis variis hactenus circumactus, in juvenili ætate Imperator experientiſſimus fatus, odiis exagitatus, inſidiis expoſitus, neꝗq:

tamen hoſtes habebant, quod expetebant; ſed habuir adverſario-

rum confeſſio ne expreſſas voces, neminem vinci poſſe, cui à Deo ſceptra tradantur, cegnaque ſta li liri pietate, non viriis odiisque acquiri aut firmari. Confirmaverant Caxonici Principes ſibi ſuæ- que Domuiac familiæ imperium non arcanis illis dominationis artificiis, quæ in Aulis Auguſtorum quorundam Tacitus depre- hendit, led pietate Domus, indole virtutis, innocentid morum, vigilantià& prudentià, ut ſucceſſione quatuor Principum Re- gnum inter vota& conſenſum cæterorum Germaniæ Principum & Statuum prodeambularit, ulterius Jue forſan iviſſet, ſi Othoni III. fuiſſet hæres. Dei autem hæe providentia Deique opus, ſine cujus juſtitiã& benignitate nihil eſt in Regibus, nihil in Kegnis. Divina juſtitia ſtabilit, evertit, transfert, propagat regna, omni- noque obſervanda eſt Ethnici Imperatoris Titi ſublimis vox& Erixixς, Principatus E Aà TO dari Datam ſibi poteſtatem fato, ſive (ut corriganus verbo Chriſtiano,) 4 Deo, agnovit probus Impe- rator, dicens Principatum fato dari, cùm duo patritii generis ad- fectati imperii convictos monuiſlet, ut deſeſterent, neque invade-

rent imperium ſibi fato datum noverat n. Princeps ſummus, per Suet c. 9 Deum regnare KReges, nec dari poreſtatem niſi ab eo, qui omni- p 450.

um haberer poteſtatem. Aliena qui imperia iniquè invadunt, co- gitent quid agant, quidque cupiant malo ſine maloque letho. Fortuitè non dariimperium non neſcivit Ijmperator maximus; ſed fatis dari, non dubitans Dei providentiâ atque nutu fibi datum regnum, quod concuti quidem queat& adfligi, non

verò adimi, ſicuti hanc Numinis gubernationem agnovit Darius, apud Curtium. Forſitan aſen: ita Dii fata ordinaverunt, ²t Perſa- 4,14, à0.