Dietza. 4. Cbr. pag. 36.

. Otho III.

a ſuis publis: Rex appellatur, laudibus divinis attelitur. Hue Miſeco& Miſtui& Bolislaus Duces cum cæteris ineffabilibus confluebant, auxilium ſibi deinceps, ut Regi& Domino, cum jura- mentis affirmantes. Promptos ad imperium, quod parabat ſibi Henricus Bavarus, interpoſito jurejurando fecerat Miſiconem Polonum, Miſtui Obotritum, Bolislaum Bohemum, qui Duces cum cæteris ine fubilibus ſic loquitur& teſtatur Diermarus) cen- fluebant, auxilium ſibi deinceps. ut Regi& Domino, cum juramen- tis affrmantes. Confluxum ingentem notat eorum, qui cum Bavaro juris jurandi religione bellum ſe illaturos Othoni,& inimicitias ſibi cum Othonianis perjurata pacta confitmant, ne- que prius ſe bellum deſerturos, qvam Saxoniam& omne re- gnum eripuiſſent, lanctè pollicentur, ſed eventu moxalio, rerum n. potiente Othone adeſtinſignis armorum ſpecie Miſico, ſe- metq, ipſum, ait Ditmarus, Regi dedit. Dedit ſe Regi Mileco Polonus, utque oſtenderer, quàm ſibi cum Othone conveniree, muneribus miſſis ejus ſe clientelæ permittit, nõ ſine exultatione, cum enim Quidnilenburgi præſtè cum diverſis Principi- bus eſſent Bolizlaus& Milecosomnibu: ritè peractis muneribus locupletati diſceſſerunt, inqᷓ, diebuse Miſeco ſemetipſum Regi dedit,

& cum muneribus aliis Ca nelum ei præſentavit,& duas expediti-

pag. 157. ones cum eo fecit. Id contigiſſe A. 9 86. notat Lambertus, ubi Mi-

Prunner. Ann. 2.

P. 49

ſchonem cum muneribus obvium facit. Declarabit hoc Chroni- con Hildesheimenſe,& quidem ad A. 985. Saxones Sclaviam in- vaſerunt, quibus ſupplementum Miſeco cum magno exercitu venit, qui totam terram illam incendiis& cædibus multis devaſtavit. De- inde ad A. 986. Otho Rex, adhuo puerulus, cum magno exercitu Jaxonum venit in Sclaviam ibiq́;, venit ad eum Miſaco cum mul- titudine nimià, obtulitq́, ei unum(amelum,& alia æenia multa,& ſa ipſum etiam ſubdidit poteſtati illiu. Qui ſimul pergentes deva- ſtaverunt totam terram illam incendiis& depopulationi bus multis. In his difficultatibus variis ſußtitia cauſæ non deſtituit Othonem, cui Henrici potiſſimum infidelitate captivo paratum erat fidele obſequium fab clypeo; fixis n. in agro Ww eiſſenſtatiano caſttis Henricus Procerum ad ſe evocatorum conſtantiam convellere non potuit. Audita una omnium vox fuit, Vitam ſibi eripi poſſe, hidens aon poße&tiam sapti vo Othoui obſequia non defutura, tants impen-

Me. 1 ndusp echwile ijsgur

üi enen Nylmit Agin,

lunlu ulgſ Jedar pamſſ eniu

b hi due

kan

uunau Aa angu terei Vagul ſum V nieig Kmo Wptim

omine ) aedn

men ft.(

Aa

A etat hſecer