zate jelu lüs anu „donis eulu 1 räelidenmi lnye, teuu; nrator ſahfkin. nu imerun, ejus inyna un fl emnii im Othamn—

me iper Denm

Hoc ditud 23.c.z 1z aiſe ray beda Seus fitorag

mwefacdum ih

X alii aleren nex more chhha

ꝛterant utſuu

r eon ſentenun Saronun, h d„v utun0h ipora milſu perhabiam iaulti. Auwm n linti, mnid mmade i Uimds fercni äpe gereichn :admiratones it hapꝛ lenitt rinæ velba. ur, 6 ali O „Bavat e Dao enng ſulau - gomnittert” 2 Otun

Otho III. 17 delegère. jnſtabat Benedittur,(Papa) viroptimus, unumquem⸗

7ue rogando, ut in creando Imperatore Keip ſbriſtianæ conſulerent,

quæ tum maximè perito& ſolerti guberuatore indi gebat. Tandem

v. ne ſaditio aliqua oriretur, Germanorum ſententiam approbat. Quod de Italorum in Creſeeniium, Optimatem ambitioſum, ſtu-

dio habet, Itali livore& ambitione flagrantes ſubinde ad anti-

qvum imperii decus reſpectabant, idque urgebat Vir ſummà au- toritate præditus Creſcenrius, audax conſiliis& promtus ad res

novas, facileque idem omnes ſentiebant,& quanto poſſunt im-

petu, efficiunt, non n. defuerunt, Crantzio ſeribente, Somani Ci. 4 ·Sαeεl.18 ves, qui reſumendum à Romanis Imperium, nes diutius exteris Rogi- P*½. 91. bus permittendum cenſuerunt. Si non habeat urbs Romæa, qui ſine invidià poſſideat, petendum aliquem ex Jtaliæ Principibur. Inter

hujus a. ſeutentiæ authores vebementiſſimus incumbebat Creſcen-

tius Numentanus. Qvum verò ea primum ſecretis in Conwenti-

bus ſunt dici eæpta, deinde per vicos& compita palam ſunt elata, pertertiti Procere⸗ Garmani in Othanem III. conſenſerunt. Con- ſenſerunt meliori& potiori fententid, Cuſ pinianus ait, ne res Ro- pag. 316. manæ magis turbarentur, quæ alioqui nonſatis tranquillæ fuerant. Conſentiunt in exornatiſſimum Principem Othonem, es tamen

ſecuritate, ut Willegiſus, Archiepiſcopus Moguntinus, ſolenni

ritu coronaret quã primum in Germant Regem electum, atque

interea Principem educarer, imperiumque tantiſper, dum ætate judicioque fieret corroboratior, unà cum excellentioribus gu- bernaret vicarià ſedulitate. Provinciæ huic Willegiſus accom modatiſſimus habitus, ob eam cauſam neceſlaria quæ apparatui coronationis credebantur, apparat, datque operam, ut res cum

ſummã feſtinatione conficeretur. Læriſſimo occurſu excipitur Aquisgrani Princepa feſtiviſſimæ ætatis, cum eſſer decem anno-

tum adoleſcentulus, à Willegiſo diademate cingitur, accla- maturque, Domino& Imperio feliciter. Illa autem Coronatio

hoc habuit fingulare, quod Aquisgrani contigerit non per Præſulem Colonienſem, loco propiorem; ſed Moguntinum& Ravennatem, ſic enim Diethmarus Epiſcopus ſub finem libri retulit tertij: In die proximi Natalis Domini ab Joanne Archi- pag.34.

eæpiſsopo Ravennate,& à Willigiſs Moguntiacenſe in Kegem con- G

ſecratus