am. N. b 1„Needn

boteniilnn Ahone!, i optimi 6 Caronici ohe xſateis denag lemmai A vtiaperdui dde le pen Saliqunthis leſt quoc dan t Ptincyen antes,(äln D paci nei int immeruks, nia ietili (hene faſtnt. lim ruliu i ma quzqleii a& nauulen nirudipen quam apaim en paten gul due ilam ſun

ci dicunen

mm ſtewmn

eterea edlei parentum e „ ſiye Nan n 7ub tu nis conſpiemm miniz ſuai cert cuniu e Valetio h 1o

Otho III. 3

mo; nihilque quod ad ultimum ſui finem cum glorid petven- lib. 3. F.2 turum eſt, non& maturè& celeriter incipit. Exemplum ce-P½. 93.

leris maturitatis præbet Otho, in quo Titum quendam redivi.

vum habemus, de quo Cæſare Svetonius: In puero ſtatim cor. ·5 p. 4 43

portis anim que dotes evſplendaerunt; magis ac magis deincep⸗ peratatis gradu:; forma egregia,& cui non minus auctoritati, intſet qudam gratiæ, præcipuum robur, quanquam neq, procera fatura, memoria Nngularis, docilitas ad omnes ferè tum helli tum pacis artes. Gratior eſſe ſolet pulchro veniens corpore virtus, esque erat gratia corporis in Principe Juventutis, ut tali natus fuerit frontis, oris, valtusque decore, ed omnium membrorum elegantid, eâ totius corporis compoſitiane, iis dotibus ingenii, ut adoleſcentulus omnes in ſui amorem, imo nondum Vir factus omnes in admirationem rapuerit& vene- rationem. Liberali faciei decorique formæ addidir ſplendo- rem& gratiam Vittus in animo, quæ vitiis ſeſe opponebat. Bene conveniunt ornantque magis Regem forma corporis de-

cora, animique ſapientis ſplendor, Otho teſte Dietmaro erat 4.pg. 44

facie clarus, ac fide præcipuus. Fides& ſapientia pulchram ef- ficit pulchritudinem, omnique amore digna eſt ejusmodi pulchritudo, quia bona, quia optima. Bonitas animi ipſifſi- ma pulchritudo eſt, pulchrum autem, quod bonum. Primum bonorum venuſtas majorumque glotia eſt, ſi comitem habet virtutem, ſi cum ed hoſpitatur pietas,& hoc eſt, quod venu- Kè comprehendit Diermarus, beus nata virtautibus ornare. Ex- ornabat optimè nata virtutibus,& actionibus, quæ à virtute, ſicut n. omnia in ſe habet, Plauto dicente,& omnia adſunt bona, quem pener eſt virtus, ita mirum quantum famæ conciliare, quantum que ominis illa adferre poſſit inPrincipe juvene, vel ſumma gratulatione civium, nec ſine blandimentis ſæpe auli- cis, ſolerque facunda eſſe lætitia, ubi in Magnatum tectis ad

ſpem regniſtricturæ nobilitatis in ſobole emittuntur, etſi n. ho- 2. Oſftc.

aine: admirentur communiter quidem omnia, judicante Cicero-

nes quæ magua& præter opinionem ſuam animadvertunt, maxi-

me tamen eos ſuſpiciunt, maximisg;, efferunt laudibus, in quibus

exiſtimanr ſa excellentes quasdam& jingulares virtutes perſpicere. A 2 Spleu-

4:5 58.

Aaphit. 2. v. 213