Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
85
Einzelbild herunterladen

viſer lnan

hertaſt lu

kulgenlegn

enrieus, Pi zpua biiden nnamera n. s fogecon

nus, Nonn

fectam doa fingonähan axen,(aui V doctt ini euag n Metnerof, rio& wmnd eſie fut, Dat x:mam mamn epugnamid ut⸗ſlent eim Nec follun loliſſſe ſantuh lis awiem a ur pr. lnnm vitate uſulat ſent ir an vravem inn eret& Cu exoſs und. verſia, emn V la Vnerun ercitußteu eminatu e riam, ioln n enin dhi nib cauktk ſcens, pobl- fuluas

Otho Il. 85 lultans. Vti autem ſuã victoriâ neſciverat Græcus cum Barbaro- fin. gladium cruentum convettiſſet in Iraliæ partes ulteriores itineribus paſſim perviis, prætoria ſigna Romæ indipiſci potu- iflet. Ita ſentiunt Crantzius, Nauclerus atque Sigonius,

quorum Ille: Huſæ atſſipateæq, ſunt omnes Imperatoris O- d. Sax. pe. thonis copia; quo in prælio occiſis pene ad anternecionem Legioni 91.

bus& Komanus lmp.& omnis Italia nervos omnes ita amiſit, ut N. 3. 4 4f facilè Græcis& Barbaris fuerit, ſi victorià uti ſciviſlent, Remd omni ltaliã potiri. Iſte 2. Gen. 34. f. 14 3. b. Romani lnip. cspiæ I. 4. 2. 1 Aaracenis& Græcis fuſæ diſſipatæq́; ſunt, quo inprælio occiſis pené aa internecionem legionibus& Rom. Imp. omni⸗ Italia nervo⸗

omnesita aamniſit, ut faæile Greæcisac Barbaris fuerit, ſi viciorid

uti. ſciviſſent, Romaà'taliag potiri. Hic pag. 181. Jatis inter omuer conſtat hanc cladem tantam fuiſſe, ut, ſi Græci pretinus inde Romam exercitum adduaxiſſent, ipſam haud magno admo- dum negotio in poteſtatem fuerint addutturi. Quin etiam iudi

cioPeuceri Græciſiperrexiſſent, tota jtalià nullo negotio fuiſ- ſent potituti, ſedaccidit iis, inquit, quod omni tempore eve⸗- nire conſvevit, ut tunc à ſocius Saracenis impediti& paulo po t oppreſſi, penituf tstâ ſtalia& Sicilid exciderint, quau terras non longè poſt Nõormanni à Georgioe Maniace contra Sarracenos invi- rnti, eripuerunt utrisg, Cæie ùm ut Othonianæ virtutis actum in infelicicate perſeqaamur, Cæſat tam citò: vicit hoc infor- runium, quam omnia potuit; ſicutirebus in arduis& adverſis eæqvam ſervare mentem regium eſt; non ſecus in boniabinſêlenta letitia ſe temperare æqvum eſt; in utroque n. Cæſar fuit clatus, dum mentem ſuam ferti tranſvetſam nonpatitur, ſive incurſu- rerum felicium, ſive infelicium. Fortem, conſtantem, nec periculorum pavidum, nec ſecundis inſolentem eſſe, Regium eſt. Victorem ſe moderari,& victum non dejici, Impetato- rium eſt;& quantum Otho uno prælio inferior factus, tantum altero gloria iuperior evaſit. Sæpe victor ſubitò victus eſt,& victus ad victoriam rediit. Sæpe quem victum& abjectũ putas, fit victor,& quem proſtratum dixeris, ille te proſternit. Ele- ganter Cicero pro Milone: Adde incertor exitus pugnarum, Martemq;, communem qui ſæpe ſpoliantsm& exſultantem e-

3 Vertit,

4. Chrou. pPag. 2190⸗

Forat. 20. od. 3⸗ V. Io-