Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
69
Einzelbild herunterladen

um. ad 5 cu s, iann 7De 8*

wannnl Hen 84 carn eug,

1 itauej aun 1 has ijſiſ vint iiritaxt a unn

in qut: uuh

en p eam n nini amühe h uern Ee milen tin aael ükun amme. wüt Afurh Kauen ſe de dwelli e reitem homich? irclipen conſllo K= egela gello ri hele ur quino e rrretul (Cun 2 itenlihe one 1d* am elh

gellm R Wuho

pbem Kn 4

Otho II. 69 n de alils nationibus quanquam multa colligi poſſent, pauco- rum tamen utemur exemplorum complexu. Malam eonſue-

tudinem ltaliæ defendit Paris à Puteo ſcribens. Duella von ſunt& de rems per Aoges& Priucipes permittenda, niſi ex maximà cauſa,& ubi lit. 2.. viderint expedire pro aligqus maxima infamid, ſtandalo, iguomt 39 8.

viã, aæt ubi honor alterius laderetur, ut ſi quis eſſet in Curid Regui, vel inter milites de graviſſimaà notatus infamia, ſcelere vel dehtto, adeò uod in Cauria ſine dedecore comparere non poſſet. De cruen- hoc more, qui ltaliam invaſerar multis præceptis, limitati- onibus, cautelis agit ille Paris, incipirq́; librum ſextum à Decla- ratione factã in Italia per Imperatorẽ Othonẽ de pugna ineunda ob falſitatem chartæ vel inſtrumenti, at ſtis, qui talem obartans falſam appellaverit, per pugnam declarare voluerit, quod pugna fieret, alia: quod declaretur per juramentum. Sic glaucoma ali- cujus judicii oculis Imperarorum objectum fuit, ut dirum mo- rem non improbarent, maximè cùm accederet alieujus Epiſcopi aut Papæ conſenſus. Non refragante nec contradicenre Papa Johanne XIII, ſed aſſentiente, de ſententia Principum Italorum inRomandiolaà, in fententiã promulgatur legis, ne deinceps to- ta Italia propter perjuriorum multitudinem lites jurejurando dirimerent, ſed duello& certamine, de quo ſuprà egimus. E5 dupondiò gerunt bellum de Sicilià diu Carolus Rex Andega- venſis,& Petrus, Rex Arragoniæ, tandem Martini Pontificis& Collegii Cardinalium autoritate duello concurrere ſtatuerunt Burdegalæ in Aquitanis, ut victus inſulà decederet, nec amplius controverterer; quod tradit Anton. Florent. p. 3. t. z0. c. 4. S- S;& approbat Alciatus de ſingulari certam. c.3. n.;. 6²2, dicens: Pontifitis Martini faltum laudo, atq, cateris imitandum cenſco. Eandem in ſententiam concedit Lancellotrus; Temp. judic. 68

f41, cujus verba: Daellums fæeri poteff inter Imperatorem& ali-

um Regem, vel stiam inter duos Reges, ne regnum diſſipetur,& ſis ad evitanda majora mala& ſcandala, veluts oceiſtovem multorum bominum, depopulationes& incendia quo, rhium,& ſimilia hor- ribilia. Qua exemplo nen vulgari probantur ex eoneeſſo Auello per

Martinum, Pont. Max. Carolo Regi& Ragi Petro Aragonio,

gonttndenzibu, de Aegno Sicilie. Approbat etiam Aan 1, de