Theophilam nomine„ duceret axvrem,& cun ipſa in aotem iy
ſas Inſulas 6 iciliam, Calabriam et Apuliam habere deberet:
quodq;, certi limites ſeu fines de cæterointer: pſa imperia eſſent, qui- bus Imperatores ipſi& eorum ſucceſſores, qui forent pro temgore,
eſſent contenti, ne alter alterius jura velſubditos, ſicut prius quan.
doq, contigiti ſub Aubio deinceps damnificare, aut invadere poſſtt,
unde diviſio illafecta fait taliter, quod finis Romani 1mperii eſſetin
portu civitatis Brunduſi, quæ civitas ſita eſt in edem Apulia,
& abinde principium dicti Imꝑeratoris Græculi inciperet atq per Romaniam& partes vicinas ulterius perduraret. In arduo erat
ſpes Othonis, per conjugiam parantis Græcorum opes&fa-
vorem. Parum primò proficiebatur,& injuriæ Græci lmpera-
toris Nicephori armabant Othonem. Conſpectior amorpet
ardua, poſtquã in arma truſerat Othonẽé ſenem Nicephorus, cu-
jus invidia& perfidia præſens thoti negotiũ ſufflaminarat vio- latis Legatis nuptiarum eauſa miſſis, de quo Dietmarus hunc in
. Chron. modum diſſerit: Legatos Othonis in iſo itinere Graci ſolita all- M. aitate eximproviſo irruenter, alios oecidunt, quordam verd ds. ptos Domino ſuimete fuguſto( Nicephoro] præſentabant. Pau
autem ex his eſfugientes Imperatori ſuorei euentum aperiunt. Hic detrimentum ſuorum graviter ferens milites optimos, Gunteriam
ac Sigifridum, tale facinus ad ulciſeendum in Calabriam propers
miſit, qui Danaos victoriã priori elatos,& ſibi occurrentes, octi-
derunt, alios autem in fugâ comprehenſos atruncant nariburun.
butum à Græcis in Calabrià& Apuliä extorquentes; ſpoliitiz
ditati cum gaudio remeabant. Non impune tulit Nicephorus
fraudem, à ſuis domeſticis Conſtantinopoli interfectus, ejus⸗
que in locum ſurrogatus ſoannes Zemiſces, qui amicitii cum
p. 15* Othone inità Theophaniam mittit Romam verſus, ubi Cæſat tunc commorabatur, anno 9„, teſte Lamberto, lætiſſimo
eventu, addità dote, quicquid in Italiã poſſiderent Græci.
TE.3.p.;4. Hac de perfidià Nicephori ſuprà p. e5 witekindumaudivimus. Mirtitur nuptiarum causâ Conſtantinopolim anno 968 Lega- tus Luitprandus, Cremonenfis Epiſcopus, qui ipſe nobis retulit quid eã in Legatione actum fuerit, quàm fraudulentet Micephorus, benignè à Legate ſalutatus, egerit, quam to- 42 s tam


