Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
168
Einzelbild herunterladen

Suef c.2. p 91.

A. p.

F. de Rep.

168, Otho

So requicvit, Cum autem hora eſſét, proseſfet latus,& hilart ad menſam reſedit. Peracto miniſterio veſpertinis laudibus interfait. Perado cantico E vangelii æfuare atq, faeigari ce- pit. Quod cum int elleæ ſſent principes cireumſtantes, ſedili eum impoſuerunt, Iuclinantem autem caput, quaſi jam dtfe- ciſjet, refocillaverunt, xpetitog, ſacramento divini corporis& ſanguinis,& accepto Iine gemitu cum magna tranquilitate ul- timum ſpiritum cum divinis officiis pietati creatoris omniam tradidit. Transportatur inde in cubiculum,& cum eſſet jam ſaroinunciatu jam populo mors eſus. Filius autem Othotran- ſtalit corbus putris in civitatem, quam ipſe magnifiot conſtru- xit, voca bulo Muagdeburg. Defuntlus eſt Nonise Maji quar- ta feria ante bentecoſten, Imperarer Romanorum, Kex gentium, divinaruniq umanarumg, rerum mulla ac religioſa ſecaliure- linquens monumenta. Tantùm ille, quÜæ imitantar Albertus Fradenſ. Chron. f. ο⁹. Abbas UIrſpergenfis Chron. fol.243 Crantzius 4. Sax. 17. p. 89.& 3. Metr. 31. p. 77, ubi addit, quod alibi nondülectum: Magdeburgenſes memores conditoris ſui Ratuam ei inſignem cum geminis uxoribus, grati animi ſina, usq in hodiernum conſervant in foro publico civitatis ſuæ. Monumento fertur inſcriptum hoc diſtichon: Ties luctus cauſæ ſunt hoc ſub mar more clauſæ, Rex, Detus Eccleſiæ ſummus honor Patriæ.

Anguſto fimilis eſſe voluit Otho. cujns votum fuit auguſtum& ſuà fortu-

dig um: lia mihi ſalvam ac Joſpi en Remp hiſtere in ſuä ſede liceat, ati ej as rei frudtum perçipere, quem peto, ut optimi ſatus auctor dicar,& mo- riens, ut feram mecum ſpem, manſura in veſtigio ſuto fundamenta, qus jece⸗ ro. Regis ſempiternam extare memoriam Crantzius exoptat variis mo- dis, etiam renovatione monum enti Magdeburgenſis. Ejus tumulus, dit, ut magniſic? rens Vetur, e;xpeſcunt egregia illius Princitis in Saxoniam, pri- mum batriam, deinde inom nem Germaniam, demum inomne imperium 6 uni verſam Eecleſiam Catbhol:icam merira. Rorn. enim lonperium ab illo ma- gnifica propagatum, exguiſitum onor em,&ę perenne memoriale ſuo jure de- poſcit, ue ejus in tertis memoria permaneat Aiuturna,& ſi fleri poſſit) ſem- piterna. Monumento glotioſum hunc titulum, cedro d ignum, nſeribimus, qui moderatori Reipublieæ, cui b eata eivium vita propofita eſtitribuitarà Cice rane, teliquiſſe Rempu blicam opibus füirmam, copiis locupletem, glo- rià amplam, virtute honeſtam. F2N 18