— Ptulhan — alis lnfae 69 da 230,A eeten 1 — zcapuenche — Kanomdſg wani de

= ciataw bten it olim keze lam eller un = n Curoſes-l, lo ſummai — ue fotſentn an corouarlore ttum coalch — Hiac quuga — diccencun n. grrnan

manes u

tem uphe jora dehen . niutetumqe uhollazeyg hoc iube 2n iaruinuſolun⸗ le qumüin atet vlſelne mn v rogo mfe —: eaiminälii aliqua ie ül itigille bulr — Kom. Ka n rincipi, 99 3 7

Magnus. 41 plures quam pro Imperio requirerentur, regna poſſidebat- titulo hoc adorare. Franci verò Reges ex tunc habueruut,

qui Imperatore⸗ eſſent Romanorum; non autem Romani ſibi

Imperatorem tum elegerunt, qui regeret Francor. Quod ve- 10 Pontificis in häcte auctoritatem attingit, reſpondemus

Laconicè cum Ruperto ad Beſoldi Synopſin: Ipſe Poutifex niſi c.18. ab Imperatore probatus, legitimus non eſt ſed Imperator legiti, 547

muu eſt, etſià Pontifice non approbatus. Et hoc fundamento cæpir Respublica Romana; perſtitit per multa ſecula, quam- vis brutis fulminibus, impotentibusque procellis petita& infeſtata;& aliquando, cum totà hac mundanatum rerum imbecillitate, ubi Summus cunctorum in orbe regnorum

perlodum adeſſe oſtendet, reſidebit. Srerit ſtaque legitimo

ſub imperio Francorum Populus Romanus, nac defectio-

nem planè à ſuis Imperatoribus molitus eſt, uſquedum Pon-

tifices ejus temporis tyrannidem exercere cæperunt,& Im-

peratores pro lubitu creare voluerunt, quibus illi tum tur-

bis exagitati de Principe Italico ſibi eligendo cogitarunt, præ- ſertim cùm Germani variis bellis undique circumventi Ita- liæ tempeſtati ſtatim oceurrere non poſſent. Iterum verò execramur hic Caroli Calvi ambitioſam libidinem, de quã cum inter alia ex Appendice Eutropianâ recitaſſet Dn. Con-

ringius d.l.verba hæc: Quid plura? Cuntta illis contulit quæ c. 7.ꝓ. 47.

voluerunt quemadmodum dantur illa, quæ nec poſſeſſura ſpe- rantur; ſabjungit notatu digniſſima: Neg, nos negaverimus poſt illa Cæſaream Francorum poteſtatem multum fuiſſe immi- nutam. Nec tamen temerè quis probaverit; in illud Calvi Ga- roli pactum unquamà Carolinâ feæmiliã reliqua conſenſum eſſe, ut ut juribus ſuis uti non potuit. Demonſtravit illud Caro- lus Craſſus, imprimis vero Arnulphus Imperatores. Qui verò Italiæ regnum invaſerunt tanto conſenſu, vel ab ipſis Italis Tyrannidis incuſantur, ut acerrimi quique Germano- rum hoſtes non potuerint veritati hoc loco obſiſtere. Benè

verò D. Höpfnerus eos qui Imperatores illos pro legitimis d.1..287 — 3 2re ll

habent,

4—„ .— 4 8— 4 — ä ——-—————— — ö“ —— 13 “.“