Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
25
Einzelbild herunterladen

ealehraan, clamatin tn . kl Ahn ha ha

vüeſten

dieens;(

demaſeſateng

lattrn al hanne Napauh 1 2 2 5 unch 1

1(Otboſka

4

teukel bu uin

ionen ahm aum ſua imin weruit luyni

copugnrcd

M n)rakuna

iat avismn it vicin Ha tor, wun ☚I: Pend

he n Am, nec läu teum ſobont AA, cum cane an lete ablque aͤhue gu 9. am 4doc

Magnus. 25

tem reddidit, KRomæ quoque animum adjeciſſe& Flodoar- do teſte Legationem pro ſuſceptione ſui Romam direxiſſe, edq, ad A.952 non obtenta, cum uxore in ſua egreſſum eſſe. Atque hæe eſt 5. 183. cauſa, cut M. A. de Dominis, cùm juramentum Othoni poſt coronationem Romæ præſtitum, ex Luitprando, narraſſet, addit: Profe& hi nullun novum jus conceduns Imperatori; de Ræp. ſaa juri veteri, à quo perperam diſeeſſerant ſe ſolenniter ſancteg, Eocleſel. ſubmittunt. Verùm quas ob cauſas hæc petita urgere eo.II.. tempore non potuerit, facile ſequentia legenti patebit; in-74 α. terim quis ipſi obſtiterit, ex Baronio referemus. Otho, in- ad Ann quit, Rex cum invitatus fuiſſet ab Agapeto Papà venire Ro- 952ip, mam, prohibente Alberico Principe(patre Octaviani, poſteà 743. Papæ) qui Urbi dominabatur( Tyrannorum intellige regimi- ne& jure) venire non potuit,& licet id ipſe Rex miſſa legatione periiſſet, non impetravit. Sed& coronationem petiiſſe Otho- nem poſlumus largiri; nam, uti Lup. à Babenberg inquit, vo- de fas lebant Itali, ſicut& Germani, circa coronationem regalem Ita Reg.&s lici regni ſuam ſibi conſuetudinem obſervari, nec immeritò. Ma- Im p. R. g ni enim faciunt provinciales ſervari ſibi conſuetudinem 1. 4. 10:p. 371. Fra. Offcio Proconſ.6.]. Etne ignari planè videamur ſtylieoo rum temporum, cum coronatione titulum Imperatoris Au- guſli donatum publicè concedemus, modò(quà de re mor plurib.) jura integra pronuntient, neque Sigonius nobis, cum Othone M. jam converſantibus, Hildebrandinum o- lentia fætorem apponat. grave enim iis non fuit, uti Bœc- cleri verba ſunt, conſuetudinem in nomine ſequi, quamdiu de juro ipſo nibil interim detrahebatur. Ad hunc itaque mo- dum favorabiliter ſuſceptus(uti Reginonis Continuator) & acclamatione totius Romani populi& Cleri à Papa Joan- ne ordinatus, Imperium in urbem Romam, in Papam, Petri- que, ut vocant, patrimonium Imperator noſter ad Germa- norum Reges poſtliminiò reduxit, juraque ex tempore ſu- premæ juris dictionis exercere cæpit. Cum Imperatore noſtro Romà jam fuiſſer diſcedendum in caſtra, niſi quo- 2 tundam