smultüde

1 * kecadanuc

Ute protttt

— uncotum bden — eraunt. lan — un m ſerpne

lcopos ten — illum quia

o betto irn — tinuguun * hujas coute

pilcopo le =gladio em

— im(niiliam

illum. u mu, zun Luſ = uem debeat l anqpit man — mi Dei nin sat, uunzu in preſennoi — fuſus oleolmi = S PDonrifcdun — eas aſcenäi RMl tudinis eolms = bomudbo = rioque ſlmi n, K acreimn — ratu, teſcin othationul,

n faue

mnia procurabat. Eberhardus Contadi J. Frater; menſæ

21

Magnus.

Hermañus Francopincernis; Arnulfus equeſtri ordini,& e-

ligendis locandis que caſtris præerat. Sigfridus verò Saxo- num optimus& à Rege ſecundus, Gener quondam Kegis, eotempore præerat Saxoniæ, ne qua hoſtium interita irru- ptio accideret, nutriensque juniorem Henricum ſecum ha- bebat. Rex autem poſt hæc unumquem que Principem juxta munificentiam Regalem congruenti munere honorans

omnes omni hilaritate dimiſit. Reginæ ceronationem ad-, jungit D. Dietmarus, inquiens: Confortatusin Domino tunc

&in regno ſceptri- ferorrum maximus Otho, Conjugem ſuam

:1. p. Ij

Editham Ethmunadi, Regis Anglorum, filtam, benè timoratam,

auam Patre ſao adhus vivente duxerat, conſecrari præcepit- felici auſpicio Aquiſgranum(de quo hymnus Bᷣceleſiaſti⸗ cus, D. Carolo ſacet, habet hæc verba: Hrbs Aquenſis; Hrb⸗ regalis, ſedes Regui principalis, prima Regum curia) huie re⸗ gali ſolennitati addictum fuit, quæ à Saxone Imperio rurfus vindicata civitas, Saxonem, priſtinam Francico Regno fa- ciem redditurũ, jamque Imperialem ſedem more anteceſſo- rum ſuorum inaugurali aſcendentem, lætis amplexa fuii ul- nis. Hic fauſtus ille dies, quo Othoni noſtro Kerum, ut phraſi utar ævoadſuetà, Domino fafces gubernandi orbis Chriſtiani capeſcere licuit-Hic ille fortunatus tanti Monar- chæ à Patre Henrico relicti, coronatione inſignis locus- Nam quæ Baronius ipſi adeò Romanorum Imperatori Au- guſto Rudolpho II. præfart non erubuit, Othonem ſcilicet ad tam ſublime faſtigium non jura propinquitatis ſea, Apoſto-

in præfat-

Tom. 10⸗

licæ ſedis, iſi Dis placet) ipſius ſanctæ Romanæ Eecleſiæ aucto, 2 ,2].

ritatem ſublimaße eig, propagaſſe& ſucceſſores, nemini, niſi qui Hildebrandinà de grege, perfuaſa hactenus fuerunt. Quaà verò illi de re tantoperè glorientur, ut clarè ad oculum pate- at, cognatà inſuper materia id expoſcente, de Italicà porrò coronatione pauca dicenda veniunt. Sed coronationes halicæ poni debebant, quod Sigonius Valpertum Mediola- G3z ni Ar-,

4⸗ Rægn.

„